Baltazar

Baltazar, noszący akadyjskie imię Bēl-šar-uṣur, był najstarszym synem Nabonida, który rządził Babilonem w latach 556–539 p.n.e. Według mezopotamskich źródeł klinowych, w trakcie rebelii ojca w 556 roku p.n.e. był już prawdopodobnie dorosły i mógł uczestniczyć w spisku jako jeden z przywódców. Po objęciu władzy przez Nabonida, Baltazar rzadko pojawia się w jego inskrypcjach. Według późniejszych źródeł, Nabonid wyznaczył go do zarządzania Babilonem podczas swojego dziesięcioletniego pobytu w oazie Tema w Arabii. Baltazar jest znany głównie z biblijnej opowieści o uczcie, podczas której ukazał się napis na ścianie, zinterpretowany przez Daniela.