Stary Testament

Azazel

demon pustyni, strażnik kozich stad

Księgi: Księga Kapłańska

Opis

Azazel to upadły anioł występujący w mitologii hebrajskiej i muzułmańskiej, znany również jako Azael, Hazazel czy Assasello. Według niektórych źródeł był pierwotnie semickim bogiem trzód, a później został zdegradowany do rangi demona.

Biografia

Azazel (hebr. עזאזל, arab. عزازل Azazil) – według Maurice Bouisson był pierwotnie semickim bogiem trzód, a dopiero w późniejszym czasie został zdegradowany do rangi demona. Bernard Bamberger twierdzi, że był on pierwszym upadłym aniołem. Jacques Collin de Plancy uważa go za demona drugiego rzędu i strażnika kozich stad. Święty Ireneusz sądził, że mimo upadku jest wciąż potężnym aniołem. W Księdze Kapłańskiej (16, 8-10) jest demonem pustyni, któremu Aaron poświęcił jednego z kozłów ofiarnych. Od tamtej pora podczas Jom Kipur wypuszczano (lub, według Talmudu, traktatu Joma 39a i 67b, strącano ze skały) na Pustyni Judzkiej kozła ofiarowywany Azazelowi.

Kluczowe wersety

Księga Kapłańska 16, 8-10