Monastery of St. Catherine

Katolicka Encyklopedia (1913)/Klasztor Świętej Katarzyny Położony na górze Synaj, na wysokości 4854 stóp, w malowniczym wąwozie poniżej Dżabal Musa, rzekomej Góry Prawa. Ten bizantyjski klasztor, być może najciekawszy na chrześcijańskim Wschodzie, podlega regule św.

Monastery of St. Catherine

Źródło: Wikimedia Commons: Katharinenkloster_Sinai_BW_2.jpg

Galerie

Monastery of St. Catherine — 1 Monastery of St. Catherine — 2 Monastery of St. Catherine — 3

Ilustracje z Wikipedii.

Monastery of St. Catherine — biografia, kult i znaczenie

Klasztor Świętej Katarzyny, położony na górze Synaj, jest jednym z najważniejszych i najstarszych klasztorów chrześcijańskich na świecie. Znajduje się na wysokości 4854 stóp, w malowniczym wąwozie poniżej Dżabal Musa, rzekomej Góry Prawa, gdzie Mojżesz miał otrzymać Dekalog. Ten bizantyjski klasztor, podlegający regule św. Augustyna, jest nie tylko miejscem duchowego odosobnienia, ale także skarbnicą historii i kultury chrześcijańskiej.

Życiorys

Klasztor Świętej Katarzyny został założony prawdopodobnie w VI wieku, choć dokładna data jego powstania pozostaje przedmiotem badań. Według tradycji, klasztor został ufundowany przez cesarzową Bizancjum, św. Helenę, matkę Konstantyna Wielkiego, która miała zlecić budowę klasztoru w miejscu, gdzie Mojżesz otrzymał Dziesięć Przykazań. Klasztor szybko stał się ważnym ośrodkiem duchowym i intelektualnym, przyciągając mnichów z różnych części chrześcijańskiego świata.

Przez wieki klasztor przetrwał liczne najazdy i trudności, w tym okresy panowania muzułmańskiego. Mimo to, zachował swoją tożsamość i ciągłość duchową. W okresie krucjat klasztor stał się schronieniem dla chrześcijan uciekających przed prześladowaniami. W późniejszych wiekach klasztor był wielokrotnie przebudowywany i rozbudowywany, zachowując jednak swój pierwotny charakter.

Duchowość i nauczanie

Klasztor Świętej Katarzyny jest miejscem głębokiej duchowości prawosławnej. Mnisi żyją według reguły św. Augustyna, kładąc nacisk na modlitwę, ascezę i studia teologiczne. Klasztor jest znany z bogatej tradycji ikonograficznej i liturgicznej, a jego mnisi są strażnikami starożytnych manuskryptów i ikon.

W klasztorze przechowywane są niezwykle cenne zbiory biblioteczne, w tym tysiące manuskryptów w różnych językach, co czyni go jednym z najważniejszych ośrodków badań nad historią chrześcijaństwa.

Kult i patronat

Święta Katarzyna z Aleksandrii, patronka klasztoru, jest jedną z najbardziej czczonych świętych w Kościele prawosławnym. Według tradycji, była młodą chrześcijanką, która poniosła śmierć męczeńską za wiarę w IV wieku. Jej kult rozprzestrzenił się na cały chrześcijański Wschód, a klasztor stał się centrum pielgrzymkowym.

Klasztor jest również znany z cudownego obrazu Matki Bożej, który według tradycji został namalowany przez św. Łukasza Ewangelistę. Obraz ten jest przedmiotem szczególnej czci wśród pielgrzymów.

Dziedzictwo i znaczenie

Klasztor Świętej Katarzyny jest nie tylko miejscem duchowego odosobnienia, ale także ważnym ośrodkiem kultury i nauki. Jego biblioteka zawiera bezcenne manuskrypty, w tym jedne z najstarszych znanych kopii Biblii. Klasztor jest także miejscem spotkań teologów i uczonych z całego świata.

W 2002 roku klasztor został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako jedno z najważniejszych miejsc kulturowych i duchowych na świecie. Jego znaczenie wykracza poza ramy religijne, będąc symbolem ciągłości kulturowej i duchowej na Bliskim Wschodzie.

Zobacz też

Opracowanie hagiograficzne

**Katolicka Encyklopedia (1913)/Klasztor Świętej Katarzyny** Położony na górze Synaj, na wysokości 4854 stóp, w malowniczym wąwozie poniżej Dżabal Musa, rzekomej Góry Prawa. Ten bizantyjski klasztor, być może najciekawszy na chrześcijańskim Wschodzie, podlega regule św. Bazylego i słynie z gościnności. Głównie jednak jest sławny ze względu na swoją bibliotekę, w której odkryto Kodeks Synajski, cenny rękopis biblijny pochodzący z IV wieku. Choć obecnie w stanie upadku, Klasztor Świętej Katarzyny jest nadal otaczany wielką czcią przez prawosławnych Greków, zarówno dlatego, że wierzy się, iż zawiera szczątki słynnej aleksandryjskiej dziewicy, jak i ze względu na swój ścisły związek z niektórymi z najwznioślejszych wydarzeń opisanych w Piśmie Świętym. W małym oratorium, gdzie lampa płonie nieustannie i do którego wchodzi się tylko boso, mnisi wskazują domniemane miejsce Krzewu Gorejącego. Najwcześniejszym znanym faktem historycznym jest wzniesienie kościoła przez cesarza Justyniana około roku 550 n.e. Bizantyjska mozaika, która wciąż istnieje, pokazuje, że nazywano go dawniej kościołem Przemienienia Pańskiego; zgromadzono w nim pustelników, którzy wcześniej mieszkali w osobnych celach i jaskiniach wśród skał góry Synaj. Nie wiadomo, kiedy i w jaki sposób klasztor wszedł w posiadanie szczątków św. Katarzyny Aleksandryjskiej i przyjął jej imię. Według legendy jej ciało zostało tam przeniesione rękami aniołów. Imię to jednak nie pojawia się w literaturze przed X wiekiem. Aby chronić mnichów i pielgrzymów przed Saracenami, klasztor został ufortyfikowany jak zamek, którego zewnętrzny mur tworzy czworobok oparty na litej skale. Fakt, że zamek zakłada istnienie siły zbrojnej, tłumaczy wzmianki niektórych autorów o zakonie rycerskim św. Katarzyny, założonym w 1063 roku, który wyprzedzałby w ten sposób każdy inny zakon rycerski. Nie znaleziono jednak żadnego śladu reguły takiego zakonu ani listy jego wielkich mistrzów. Począwszy od wypraw krzyżowych, klasztor św. Katarzyny przyciągał wielu łacińskich pielgrzymów, którzy stopniowo utworzyli bractwo, którego członkowie pretendowali do godności rycerskiej. W zamian za niejasną obietnicę ochrony świętych miejsc i pielgrzymów otrzymywali oni upragniony Krzyż św. Katarzyny, krzyż wpisany w koło św. Katarzyny. Zob. Katarzyna Aleksandryjska; Synaj; Rękopisy Biblii. Palmer, Sinai to the Present Day (Londyn, 1878); Wilson i Palmer, Ordnance Survey of Sinai (Londyn, 1872); Roehrichts i Meisner, Deutsche Pilgerreise nach dem heiligen Lande (Berlin, 1880); Stanley, Sinai and Palestine (Londyn, 1882); Julian, Sinai et Syrie (Lille, 1903). CH. MOELLER

Źródła

Bibliografia

  1. 1 St Katherine of Alexandria : texts and contexts in Western medieval Europe. J. Jenkins, K. Lewis. 2003. DOI: 10.1484/M.MWTC-EB.6.09070802050003050102090007 · DOI
  2. 2 The Cult of St Katherine of Alexandria in Early Medieval Europe. Christine Walsh. 2007. DOI: 10.4324/9781315240428 · DOI
  3. 3 ‘Lady, you are quite a chatterbox’: The Legend of St Katherine of Alexandria, Wives’ Words, and Women’s Wisdom in MS Escorial h-I-13. Emily C. Francomano. 2003. DOI: 10.1484/M.MWTC-EB.3.1913 · DOI
  4. 4 A Christian Corpus: Virginity, Violence and Knowledge in the Life of St Katherine of Alexandria. A. Bernau. 2003. DOI: 10.1484/m.mwtc-eb.3.1912 · DOI
  5. 5 The Role of the Normans in the Development of the Cult of St Katherine. Christine Walsh. 2003. DOI: 10.1484/M.MWTC-EB.3.1908 · DOI
  6. 6 The Life of St Katherine. Anthony Ross. 1947. DOI: 10.1017/s0269359300031414 · DOI
  7. 7 St. Katherine of Alexandria : the late middle English prose legend in Southwell Minster MS 7. B. Millett, S. Nevanlinna, I. Taavitsainen. 1996. DOI: 10.2307/3734013 · DOI
  8. 8 The Visual Hagiography of a Stigmatic Saint: Drawings of Catherine of Siena in the "Libellus de Supplemento". Emily A. Moerer. 2005. DOI: 10.2307/25067116 · DOI
  9. 9 SANTA CATERINA DA GENOVA: LITURGIA, AGIOGRAFIA E STORIA DEL CULTO. R. Fusco. 2010
  10. 10 The Old Czech Life of St. Catherine of Alexandria. 2018. DOI: 10.4324/9781315656465-67 · DOI
  11. 11 A Fāṭimid Decree of the Year 524/1130. S. M. Stern. 1960. DOI: 10.1017/S0041977X00150542 · DOI
  12. 12 Mamluk Administrative Documents from St Catherine's Monastery. D. S. Richards. 2011
  13. 13 Petitions From the Mamlūk Period (Notes on The Mamlūk Documents From Sinai). S. M. Stern. 1966. DOI: 10.1017/S0041977X00058857 · DOI
  14. 14 Un aperçu des descriptions grecques et arabes du Sinaï et du monastère Sainte-Catherine au XVIIIe siècle. Andrei Popescu-Belis, Jean-Michel Mouton. 2006. DOI: 10.21071/CCO.V3I.64 · DOI
  15. 15 La fondation du monastère Sainte-Catherine du Sinaï selon deux documents de sa bibliothèque: codex Arabe 692 et rouleau Arabe 955. Andrei Popescu-Belis, Jean-Michel Mouton. 2005. DOI: 10.21071/CCO.V2I.691 · DOI
  16. 16 The Monastery of Saint Catherine at Mount Sinai. The Icons. Volume One: From the Sixth to the Tenth Century. G. Stric̆ević, K. Weitzmann. 1978. DOI: 10.2307/504514 · DOI
  17. 17 The treasures of the Holy Monastery of Saint Catherine at Mount Sinai: from the treasury of 6th century CE to the museum of 21st century CE. A. Shams. 2012
  18. 18 Book Review:The Monastery of Saint Catherine at Mount Sinai: The Icons. Vol. 1. From the Sixth to the Tenth Century Kurt Weitzmann. D. Thompson. 1978. DOI: 10.1086/372631 · DOI
  19. 19 K. Weitzmann. The Monastery of Saint Catherine at Mount Sinai. The Icons, I. A. Guillaumont. 1979
  20. 20 The Monastery of Saint Catherine at Mount Sinai: The Church and Fortress of Justinian, Plates. George H. Forsyth , Kurt Weitzmann , Ihor Ševčenko , Fred Anderegg. H. Maguire. 1976. DOI: 10.2307/2850732 · DOI
  21. 21 Checklist of Manuscripts in St. Catherine's Monastery, Mount Sinai. F. V. Filson, K. Clark. 1953. DOI: 10.2307/3261640 · DOI
  22. 22 A Sainte-Catherine du Sinaï. Jean-Michel Charbonnier. 2004
  23. 23 Sinai, Monastery of St. Catherine. P. Hatlie. 2013. DOI: 10.1002/9781444338386.wbeah03219 · DOI
  24. 24 Holy image, hallowed ground : icons from Sinai. R. S. Nelson, Kristen M. Collins. 2006. DOI: 10.5860/choice.44-6029 · DOI
  25. 25 Greek Palimpsests at Saint Catherine's Monastery (Sinai). Giulia Rossetto. 2023. DOI: 10.1553/978oeaw89107 · DOI

Zobacz artykuł na Wikipedii ›