Kościół św. Wojciecha

Kolejny kościół opisywano w wizytacji z 1598 r., miał cztery ołtarze.

Franciszka Pędzińskiego, przy wsparciu biskupa płockiego Andrzeja Stanisława Kostki Załuskiego herbu Junosza wybudowano w 1729 r. drewniany, jednonawowy kościół kryty gontem, z małą wieżyczką, w którym znajdowało się osiem ołtarzy, w tym wielki z obrazem św.

W 1887 r. wykonano nowy, neogotycki ołtarz do kaplicy różańcowej i ambonę, zaś w 1892 r. nowy ołtarz główny z obrazami: Wniebowzięcia NMP, św. biskupa Wojciech i św.

Antoniego Padewskiego z Dzieciątkiem, wzorowany na Murillu; w ołtarzu bocznym w kaplicy obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem w sukience ze srebrnej blachy, pozostałe ołtarze kuc czci Serca Pana Jezusa i św.

W 1887 r. polichromię wnętrza wykonał Czesław Czarnecki, uczeń Jana Matejki.

Stanisława Jana Czyża i parafian odnowiono polichromię w kościele, zmieniono posadzkę, umeblowano prezbiterium i przebudowano zakrystię.

Wiesława Kosińskiego od 2015 r. podjęto w parafii kolejne remonty: zainstalowano ogrzewanie kościoła, położono polbruk na drodze procesyjnej, doposażono meble w kościele i zakrystii, wyremontowano całą plebanię, a także restaurowano zabytkowe organy (2019 r.).