Kościół św. Stanisława Bpa

Józef Marcinkowski, pisał o kościele drewnianym z 1744 r., nie konsekrowanym tylko poświęconym przez dziekana skierniewickiego, wyposażonym w trzy ołtarze, przy którym pracował już tylko sam proboszcz.

Jest murowany, neogotycki z czerwonej cegły, z dwoma strzelistymi wieżami.

Na szczególną uwagę zasługują witraże, zwłaszcza dwa umieszczone w prezbiterium: przed zamontowaniem w kościele były wysłane na Wystawę Sztuk Pięknych do Brukseli, gdzie zdobyły najwyższe nagrody.

Witraże przedstawiają Chrzest Polski i Chrzest Litwy.

Interesujący jest również ołtarz główny z figurą Niepokalanej, wraz z ruchowym obrazem Jezusa ukrzyżowanego i ambona, wykonane w Warszawie, a następnie przywiezione pociągiem i zamontowane w kościele.

Wystrój świątyni stanowią także dwa ołtarze boczne: prawy poświęcony św.

Warte zobaczenia są też: chrzcielnica, dawna ambona, popiersie fundatora oraz wyremontowane, zabytkowe organy.