Kościół św. Marcina Biskupa

Świątynia została splądrowana przez Tatarów w 1502 r. i odbudowana w XVI w. kosztem kasztelana Krzysztofa Szydłowieckiego z dodaniem elementów późnogotyckich (sklepienia, północny portal, zakończenia ścian prezbiterium, transept, górna część wieży północnej).

W latach 80-tych XX w. rozpoczęto stopniową, gruntowną renowację świątyni: dach pokryto blachą miedzianą, wieżę północną zabezpieczono przed dalszą destrukcją, wykonano nową instalację elektryczną, wymieniono wszystkie okna, podjęto konserwację XVIII-wiecznej polichromii oraz zabytkowego prospektu organowego.

Michał Spociński, m.in. zakończono prace nad odnowieniem polichromii, wymianę parkietu na posadzkę marmurową, ogrzewanie, konserwację ołtarzy i nagrobków.

Układ wnętrza jest bazylikowy, trójnawowy, z elementami gotyckimi oraz późnorenesansową polichromią figuralno-architektoniczno-ornamentalną.

W kapitularzu zachowała się gotycka polichromia, przedstawiająca wielofigurową scenę ukrzyżowania Chrystusa, namalowana w latach 70-tych XV w.

Wyposażenie wnętrza jest barokowe z XVII i XVIII w.: ołtarze, balustrada, rzeźbione stalle kanonickie, ławki dla wiernych, prospekt organowy, ażurowe drzwi do zakrystii, nagrobek Krzysztofa Szydłowieckiego i jego rodziny, w tym słynny „Lament Opatowski”.

W latach 80-tych XX w. rozpoczęto stopniową, gruntowną renowację świątyni: dach pokryto blachą miedzianą, wieżę północną zabezpieczono przed dalszą destrukcją, wykonano nową instalację elektryczną, wymieniono wszystkie okna, podjęto konserwację XVIII-wiecznej polichromii oraz zabytkowego prospektu organowego.

Zespół kościoła tworzy zabytkowa dzwonnica i cmentarz kościelny z ogrodzeniem.