Kościół św. Dionizego

W 1486 i 1565 r. kolatorzy i proboszczowie ufundowali ołtarze z przywiązanymi do nich obowiązkami odprawiania Mszy św.

W 1599 r. w konsekrowanym kościele znajdowało się pięć ołtarzy: w głównym obrazy przedstawiały Mękę Pańską; boczne ołtarze poświęcone były: Przemienieniu Pańskiemu, Zwiastowaniu NMP oraz św. św.

Lasockiego, zbudował obecną, również drewnianą, świątynię (25 x 13 m), konstrukcji zrębowej wzmocnionej lisicami, przenosząc do niej ołtarze z dawnego kościoła.

Z dawnego wyposażenia wnętrza zachowały się: główny ołtarz z obrazem Świętej Trójcy i rzeźbami czterech Ewangelistów (XVIII w.), trzy ołtarze boczne (XVIII w.) oraz ołtarz Matki Boskiej Nieustającej Pomocy (XIX w.).

Na początku XXI w. dokonano renowacji głównego ołtarza świątyni i przeprowadzono generalny remont dziewiętnastowiecznej dzwonnicy.