Założyciel Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi oraz Wiecznej Adoracji Najświętszego Sakra

Życiorys

Założyciel Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi oraz Wiecznej Adoracji Najświętszego Sakramentu Ołtarza, znanego jako Kongregacja Picpus, urodził się w Coursay-les-Bois w Poitou 1 marca 1768 roku. Był diakonem, gdy prześladowania rewolucyjne rozproszyły studentów seminarium w Poitiers. Dowiedziawszy się, że biskup Clermont, pan de Bonald, przebywa w Paryżu, udał się tam i 4 marca 1792 roku został wyświęcony na kapłana w Irlandzkim Seminarium – święcenia odbywały się w bibliotece, ponieważ rewolucjoniści zajęli kaplicę.

Po święceniach wrócił do Coursay, ale przemoc prześladowań zmusiła go do ukrycia się. W październiku 1792 roku, przebrany, pracował w diecezjach Poitiers i Tours. Zebrał wokół siebie towarzyszy, którym przekazał swoje poglądy, aby promować oddanie Najświętszym Sercom Jezusa i Maryi. W noc Bożego Narodzenia 1800 roku uroczyście złożył śluby religijne, poświęcając się całkowicie miłości Najświętszych Serc.

W 1805 roku kupił zniszczone domy na Rue Picpus w Paryżu i osiedlił się tam z kilkoma zakonnikami. Wkrótce rozpoczęto szkołę szkoleniową młodzieży i seminarium. „Dobry Ojciec”, jak nazywali go zakonnicy, rządził zgromadzeniem z taktem i roztropnością. W różnych miastach powstały nowe klasztory i uczelnie. W 1825 roku ewangelizacja Wysp Sandwich na Oceanie Spokojnym została powierzona Kongregacji przez Stolicę Apostolską, a w 1826 roku pierwsza grupa misjonarzy opuściła Francję. W 1833 roku Archipelagi Oceaniki Wschodniej również powierzono tej Kongregacji; misjonarze założyli domy w Peru i Chile. Po śmierci założyciela w 1837 roku wysłano robotników na Wyspy Marquesa.

Kult i dziedzictwo

Nieustanna adoracja Najświętszego Sakramentu odbywała się dzień i noc w dziewiętnastu domach, a kilka innych domów założono za granicą. Zgromadzenie zostało formalnie zatwierdzone przez Piusa VII w 1817 roku, przez Leona XII w 1825 roku, a w 1840 roku przez Grzegorza XVI pod nazwą Kongregacja Najświętszych Serc Jezusa i Maryi oraz Wiecznej Adoracji Najświętszego Sakramentu Ołtarza.

Jego szczególnym celem jest cześć i naśladowanie czterech wieków naszego Pana: Jego niemowlęctwa poprzez nauczanie dzieci i formowanie młodzieży do kapłaństwa; Jego ukryte życie poprzez praktykowanie adoracji; Jego życie publiczne, przez głoszenie i pracę misyjną; Jego życie ukrzyżowane przez dzieła chrześcijańskiego umartwienia.

Obecnie misje powierzone Kongregacji obejmują trzy wikariaty apostolskie: Tahiti, Wyspy Marquesa i Wyspy Hawajskie, gdzie ojciec Damien padł ofiarą swojego oddania trędowatym.

Źródła

Encyklopedia Katolicka > S > Zgromadzenie Najświętszych Serc Jezusa i Maryi oraz Wiecznej Adoracji Najświętszego Sakramentu Ołtarza