Św. Witalis z Savigny

Św. Witalis z Savigny

Św. Witalis z Savigny (ok. 1060–1122) był normandzkim pustelnikiem, kaznodzieją i założycielem klasztoru oraz kongregacji w Savigny. Zmarł 16 września 1122 roku w Savigny, pozostawiając po sobie dziedzictwo ascetycznego życia i gorliwej pracy duszpasterskiej wśród ubogich.

Życiorys

Witalis urodził się około 1060–1065 roku w Tierceville koło Bayeaux jako syn Rainfreda i Rohais. Po przyjęciu święceń kapłańskich został kapelanem Roberta z Mortain, brata Wilhelma Zdobywcy. Robert nadał mu kanonerię w kościele św. Evroult w Mortain, założonym w 1082 roku.

W 1095 roku Witalis zrezygnował z kanonerii i osiadł w Dompierre, 19 mil na wschód od Mortain, stając się jednym z przywódców kolonii pustelników w lesie Craon. Przez siedemnaście lat prowadził ascetyczne życie, jednocześnie troszcząc się o zbawienie okolicznej ludności i udzielając praktycznej pomocy wyrzutkom, którzy gromadzili się wokół niego.

Był wielkim kaznodzieją, odznaczającym się niezwykłą gorliwością i nieustraszoną otwartością. Podobno próbował pogodzić Henryka I Anglii z jego bratem Robertem Curthose. Odwiedził Anglię i znaczną część zachodniej Francji, ale główną sceną jego pracy pozostała Normandia. W latach 1105–1120 założył klasztor w Mortain, z jego siostrą św. Adeliną jako opatką. W 1112 roku założył klasztor i kongregację w Savigny.

Kult i dziedzictwo

Kult św. Witalisa rozwinął się po jego śmierci, a jego dziedzictwo przetrwało dzięki założonej przez niego kongregacji w Savigny. Jego życie ascetyczne i praca kaznodziejska inspirowały kolejne pokolenia. Jest patronem pustelników i kaznodziejów.

„Był wielkim kaznodzieją, niezwykłym gorliwością, niewrażliwym na zmęczenie i nieustraszająco otwartym.”

Ikonografia

W ikonografii św. Witalis przedstawiany jest jako pustelnik w habicie, często z krzyżem lub księgą, symbolizującą jego działalność kaznodziejską. Czasami ukazywany jest w otoczeniu ubogich, którym pomagał.

Źródła

• WALTER, Ersten Wanderprediger Frankreichs, II (Lipsk, 1906), ii.
• AUVRY, Hist. de la congreg. de Savigny, I (Caen, 1896).
• Vitae bb. Vitalis i Gaufridi, wyd. SAUVAGE w Anal. bolland., I (Bruksela, 1882), 355-410.
• Webster, D. R. (1912). Święty Witalis z Savigny. W Encyklopedii Katolickiej. Nowy Jork: Robert Appleton Company.