Wen. Edward Waterson

Wen. Edward Waterson

Wen. Edward Waterson (ok. 1560–1594) był angielskim księdzem katolickim i męczennikiem, straconym w Newcastle-on-Tyne 7 stycznia 1594 roku (według starego stylu 1593). Jego życie naznaczone było dramatycznym epizodem w Turcji, gdzie odrzucił propozycję małżeństwa i przejścia na islam, co doprowadziło go do nawrócenia na katolicyzm i ostatecznie do męczeńskiej śmierci.

Życiorys

Edward Waterson urodził się w Londynie. Jako młody człowiek podróżował do Turcji z grupą angielskich kupców. Tam zwrócił na siebie uwagę bogatego Turka, który zaoferował mu swoją córkę za żonę pod warunkiem przyjęcia islamu. Waterson z przerażeniem odrzucił tę propozycję i powrócił na Zachód przez Włochy.

Przybywszy do Rzymu, został pojednany z Kościołem katolickim przez Richarda Smitha, późniejszego biskupa Chalcedonu. Księga pielgrzymów Kolegium Angielskiego odnotowuje jego pobyt w Rzymie od 29 listopada do 11 grudnia 1588 roku. Następnie udał się do Reims, aby studiować do kapłaństwa, przybywając tam 24 stycznia 1589 roku.

Otrzymał kolejne święcenia: tonsurę i święcenia mniejsze 18 sierpnia 1590 roku, subdiakonat 21 września 1591 roku, diakonat 24 lutego 1592 roku, a kapłaństwo 11 marca tego samego roku. 24 czerwca 1592 roku powrócił do Anglii z tak wielkim zapałem misyjnym, że oświadczył swoim towarzyszom, iż wolałby udać się do Anglii, niż pozostać we Francji, nawet gdyby mógł otrzymać tam królestwo.

Mimo że nie był uczony, jego pokora, pokuty i inne cnoty sprawiły, że był uważany za wzór dla innych. Został schwytany w środku lata 1593 roku i był okrutnie traktowany w więzieniu aż do egzekucji.

Kult i dziedzictwo

Podczas męczeństwa Edwarda Watersona miały miejsce wydarzenia o cudownej naturze. Konie nie były w stanie przeciągnąć przeszkody na rusztowanie, a drabina była tajemniczo poruszana przez niewidzialne siły, dopóki męczennik nie przeżegnał jej znakiem krzyża. Jego postać jest czczona jako przykład niezłomnej wiary i ofiary z życia w obronie wiary katolickiej w Anglii pod panowaniem protestanckim.

„Chociaż nie był uczony, jego pokora, pokuty i inne cnoty sprawiły, że był uważany za wzór.”

Źródła

• Challoner, Missionary Priests (Londyn, 1781-2)
• Pollen, English Martyrs 1584-1603 w C.R.S., V (Londyn, 1908)
• Foley, Diary and Pilgrim Book of English College, Rome (Londyn, 1880)
• Douay Diaries (Londyn, 1878)
• Holtby, Relacja trzech męczenników w Morris, Problemy naszych katolickich przodków, seria III (Londyn, 1877)