ARTYKUŁ
Venturino z Bergamo
Błogosławiony Venturino z Bergamo (1304–1346) był włoskim dominikaninem i kaznodzieją, znanym z masowych pielgrzymek pokutnych oraz misji głoszenia krucjaty przeciwko Turkom. Zmarł 28 marca 1346 roku w Smyrnie, a jego kult został zatwierdzony przez Kościół katolicki.
Venturino z Bergamo
Błogosławiony Venturino z Bergamo (1304–1346) był włoskim dominikaninem i kaznodzieją, znanym z masowych pielgrzymek pokutnych oraz misji głoszenia krucjaty przeciwko Turkom. Zmarł 28 marca 1346 roku w Smyrnie, a jego kult został zatwierdzony przez Kościół katolicki.
Życiorys
Venturino urodził się w Bergamo 9 kwietnia 1304 roku. 22 stycznia 1319 roku wstąpił do Zakonu Braci Kaznodziejów w klasztorze św. Szczepana w Bergamo. W latach 1328–1335 zdobył sławę jako kaznodzieja, głosząc we wszystkich miastach górnych Włoch.
W lutym 1335 roku zaplanował pielgrzymkę pokutną do Rzymu, w której miało wziąć udział około trzydziestu tysięcy nawróconych. Jego cel został źle zrozumiany przez papieża Benedykta XII, przebywającego wówczas w Awinionie, który podejrzewał, że Venturino dąży do objęcia tronu papieskiego. Papież wysłał listy do biskupa Anagni, Giovanniego Pagnottiego, kanonów św. Piotra i św. Jana Laterańskiego oraz rzymskich senatorów, nakazując im powstrzymanie pielgrzymki. Skarga ta trafiła również do dominikańskiego mistrza generalnego, co zaowocowało rozporządzeniem Kapituły Londyńskiej (1335) potępiającym takie pielgrzymki.
Mimo to Venturino dotarł do Rzymu 21 marca 1335 roku, gdzie został dobrze przyjęty i głosił w różnych kościołach. Dwanaście dni później opuścił miasto bez wyjaśnienia, a pielgrzymka zakończyła się nieporządkiem. W czerwcu tego samego roku poprosił o audiencję u Benedykta XII w Awinionie, ale został schwytany i uwięziony na osiem lat (1335–1343).
Został przywrócony do łask przez papieża Klemensa VI, który 4 stycznia 1344 roku wyznaczył go do głoszenia krucjaty przeciwko Turkom. Jego sukces w tej misji był niezwykły. Venturino zachęcał papieża, aby mianował Humberta II z Dauphiné, którego był przyjacielem i doradcą duchowym, przywódcą krucjaty, jednak Humbert okazał się niezdolny, a krucjata upadła.
Kult i dziedzictwo
Venturino zmarł w Smyrnie 28 marca 1346 roku. Jego kult został zatwierdzony przez Kościół katolicki, a on sam jest czczony jako błogosławiony. Jego pisma składają się z kazań (obecnie zaginionych) oraz listów.
„Listy i polecenia papieża nie dotarły jednak do Venturino, a on przybył do Rzymu 21 marca 1335 roku. Był dobrze przyjęty i głosił w różnych kościołach.”
Ikonografia
Źródło nie zawiera informacji na temat ikonografii błogosławionego Venturino z Bergamo.
Źródła
- QUETIF-ECHARD, Scriptores Ordinis Praedicatorum, I (Paryż, 1719), 620.
- LEANDER, De viris illustribus Order. Praed., V.
- MORTIER, Histoire des Maitres Generaux de l'Ordre des Freres Pr., III (Paryż, 1907), passim.
- CLEMENTI, Il beato Venturino da Bergamo (Rzym, 1904).
- O'Neil, A. C. (1912). Venturino z Bergamo. W Encyklopedii Katolickiej. Nowy Jork: Robert Appleton Company. https://www.newadvent.org/cathen/15344a.htm