Święta Galla

Święta Galla

Święta Galla (zm. ok. 550 r.) była rzymską wdową z VI wieku, córką patrycjusza Symmachusa Młodszego, niesprawiedliwie skazanego na śmierć przez króla Teodoryka Wielkiego w 525 roku. Po śmierci męża, jeszcze w młodym wieku, założyła klasztor i szpital w Rzymie, poświęcając się surowej ascezie i uczynkom miłosierdzia. Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 5 października.

Życiorys

Święta Galla była córką Symmachusa Młodszego, uczonego i cnotliwego patrycjusza rzymskiego, który został niesprawiedliwie stracony z rozkazu króla Ostrogotów Teodoryka Wielkiego w 525 roku. Wyszła za mąż, ale owdowiała przed końcem pierwszego roku małżeństwa.

Będąc jeszcze bardzo młodą wdową, postanowiła poświęcić się życiu religijnemu. Założyła klasztor i szpital w pobliżu bazyliki św. Piotra w Rzymie. Tam spędziła resztę swojego życia, praktykując surową ascezę i oddając się uczynkom miłosierdzia. Zmarła śmiercią uznawaną za budującą, a jej żywot został opisany przez papieża św. Grzegorza Wielkiego w jego "Dialogach" (księga IV, rozdział XIII).

"Według św. Grzegorza Wielkiego (Dial. IV, rozdz. xiii) była córką młodszego Symmachusa, uczonego i cnotliwego patrycjusza Rzymu, którego Teodoryk niesprawiedliwie skazał na śmierć (525)."

Przypuszcza się, że list św. Fulgencjusza z Ruspe zatytułowany "De statu viduarum" (O stanie wdów) był adresowany właśnie do św. Galli.

Kult i dziedzictwo

Kult św. Galli rozwinął się w Rzymie, gdzie znajdował się kościół pod jej wezwaniem, położony nieopodal Piazza Montanara. W kościele tym znajdował się obraz Matki Bożej, który zgodnie z tradycją przedstawiał wizję daną św. Galli. Obraz ten był uważany za cudowny i był przenoszony w procesji w czasach zarazy.

Obecnie wizerunek ten znajduje się nad głównym ołtarzem kościoła Santa Maria in Campitelli w Rzymie. Święta Galla jest czczona jako patronka wdów i osób poświęcających się opiece nad chorymi.

Ikonografia

W ikonografii św. Galla przedstawiana jest jako wdowa w skromnym stroju zakonnym, często z modelem kościoła lub szpitala w dłoni, co symbolizuje jej fundacje. Jej atrybutem bywa również wizerunek Matki Bożej, nawiązujący do cudownego obrazu związanego z jej wizją.

Źródła

• Mershman, F. (1909). Święta Galla. W Encyklopedii Katolickiej. Nowy Jork: Robert Appleton Company. https://www.newadvent.org/cathen/06348a.htm
• Św. Grzegorz Wielki, "Dialogi", księga IV, rozdział XIII.