Święci i biskupi Soissons

Święci i biskupi Soissons

Święci związani z diecezją Soissons to męczennicy i biskupi, którzy kształtowali chrześcijaństwo w regionie od III wieku. Patronami diecezji są święci męczennicy Krepinus i Krepinian (ok. 288 r.), a wśród jej biskupów znajduje się wielu świętych, w tym św. Principius (zm. 505), brat św. Remigiusza z Reims.

Życiorys

Diecezja Soissons (Suessionensis) obejmuje, z wyjątkiem dwóch wiosek, cały departament Aisne. Została przywrócona przez konkordat z 1802 roku jako sufragania Paryża, ale w 1821 roku stała się sufraganią Reims. Składa się z całej starożytnej diecezji Soissons, z wyjątkiem dzielnicy cywilnej Compiègne, która należała do diecezji Beauvais; całej diecezji Laon, z wyjątkiem dwóch parafii, które należały do Reims; części Vermandois, która wcześniej należała do diecezji Noyon; oraz kilku parafii należących do Cambrai, Meaux, Troyes i Reims.

Po próżnej próbie przywrócenia Stolicy Laon przez niewykonany konkordat z 1817 r., biskupi Soissons zostali upoważnieni przez Leona XII (13 czerwca 1828) do dołączenia tytułu Laon do tytułu własnej stolicy; przez Leona XIII (11 czerwca 1901) zostali dodatkowo upoważnieni do używania tytułu St-Quentin, który dawniej był rezydencją biskupów Noyon.

Terytorium Soissons i Laon odegrało ważną rolę polityczną za Merowingów. Po śmierci Clovisa (511) Soissons był stolicą jednego z czterech królestw, na które podzielono jego państwa. Królestwo Soissons, które przestało istnieć w 558 roku, kiedy Chlotar I ponownie zjednoczył wszystkie państwa Franków, powróciło do powstania w 561 roku, kiedy śmierć Chlotara doprowadziła do ponownego podziału terytorium. Ostatecznie zniknęło w 613 roku, kiedy ziemie Franków ponownie zjednoczyły się pod wodzą Chlotara II.

Według Mgr. Duchesne, założenie stolicy w Soissons pochodzi z około 300 roku. Wśród jej biskupów są: św. Divitianus (ok. 310-20); św. Onezym (ok. 350-361); św. Edybiusz (ok. 431-62); św. Principius (462-505), brat św. Remigiusza z Reims; św. Łupus (505-35); św. Baldaryn (Baudry) (535-545), którego Chlotar I wygnał na siedem lat do Anglii, gdzie służył jako ogrodnik w klasztorze; św. Anseryk lub Anscher (623-52); św. Drausin (657-76), założyciel klasztoru Notre Dame de Soissons i opactwa Rethondes; św. Adolbert (677-85); św. Gaudyn (685-707), zamordowany przez liżurów; Rothadius (832-869), znany ze swojej kłótni z Hincmarem; Riculfus (884-902), którego duszpasterstwo wydane w 889 roku jest jednym z wielkich zachowanych skarbów literatury kościelnej tamtego okresu; św. Arnuel de Paméle (1081-1082), wybrany staraniami legata Hugues de Die z Grzegorza VII, który był zaniepokojony posiadaniem stolicy przez dwóch biskupów nominowanych sukcesywnie przez Filipa I; Jocelyn de Vieryn (1126-52), który pomógł w zwycięstwie Innocentego II nad antypapieżem Anakletem II i napisał wyjaśnienie Credo Apostoła i Modlitwy Pańskiej; Hugues de Champfleury (1159-75), kanclerz Ludwika VII; Gui de Château Porcein (1245-50), który towarzyszył św. Ludwikowi podczas krucjaty i został zabity w Palestynie; Langwet de Gergy (1715-30), który napisał życie Marii Alacoque.

W 1685 r. Ludwik XIV nominował słynnego literata Hueta na biskupa Soissons, ale napięte stosunki między Francją a Rzymem uniemożliwiły mu otrzymanie bulli i wymienił tę stolicę na Avranches w 1689 roku.

Kult i dziedzictwo

Święci męczennicy Krepinus i Krepinian (ok. 288) są patronami diecezji. O tradycjach, które czynią św. Sykstusa i św. Synicjusza najwcześniejszymi apostołami Soissons jako wysłannikami św. Piotra, patrz REIMS.

„Riculfus (884-902), którego duszpasterstwo wydane w 889 roku jest jednym z wielkich zachowanych skarbów literatury kościelnej tamtego okresu.”

Ikonografia

Źródło nie zawiera informacji o ikonografii świętych związanych z Soissons.

Źródła

Niniejszy artykuł został opracowany na podstawie hasła „Soissons” z Encyklopedii Katolickiej (1913), dostępnego w ramach projektu New Advent.