Św. Sault Sainte Marie (Diecezja)

Św. Sault Sainte Marie (Diecezja)

Diecezja Sault Sainte Marie (łac. Sanctae Mariae Ormensis) jest jednostką administracyjną Kościoła katolickiego w Kanadzie, utworzoną dekretem z dnia 16 września 1904 roku. Obejmuje południowe części dystryktów Thunder Bay, Algoma i Nipissing, rozciągając się między wysokością lądu a jeziorami Superior, Huron i Nipissing. Jej początki sięgają XVII-wiecznych misji jezuickich wśród plemion Algonkinów.

Życiorys

Pierwszymi misjonarzami w regionie Nipissing byli Rekolekci: ojciec Guillaume Poullain (1622) i Jacques de la Foyer (1624), którzy ochrzcili kilka dzieci w momencie śmierci. Głównym apostołem Algonkinów w Nipissing i okolicach Georgian Bay był jednak ojciec Claude Pijart, jezuita, który poświęcił ich nawróceniu dziewięć lat niestrudzonej gorliwości (1641–1650). W pracy pomagali mu ojcowie Charles Raymbault (1641–1642), René Maynard (1641–1644; 1648–1650), Léonard Gareau (1644–1646), Joseph Poncet (1646–1650) i Adrien Daran (1649–1650). Byli oni pierwszymi, którzy głosili Ewangelię plemionom Wysp Manitoulin i Zatoki Gruzińskiej aż do Sault Sainte Marie.

Już w 1641 roku ojcowie Jogues i Raymbault odwiedzili Sault Sainte Marie. Jezuici założyli trzy misje pośród Algonkinów tego kraju: St-Esprit, St-Charles i St-Pierre. Podróżując nad jezioro Nipigon w 1667 roku, ojciec Allouez znalazł niektórych neofitów, którzy trwali mocno w wierze, choć nie widzieli księdza przez prawie dwadzieścia lat. Ruina misji Algonkinów towarzyszyła zniszczeniu narodu Huronów.

W 1668 roku jezuici założyli misję Sault Sainte Marie. Z tego ośrodka ewangelizowali sąsiedni kraj i przesunęli swoje wyprawy apostolskie aż do regionów Nipissirianów. Znani wśród apostołów tego okresu są ojcowie Gabriel Druillettes, Louis André, Henri Nouvel i Pierre Bailloquet.

Na początku XVIII wieku założenie Detroit spowodowało przeniesienie centrum misji zachodnich na wschód; misje w Georgian Bay zostały opuszczone, wznowione dopiero w 1836 roku, kiedy ks. Jean Baptiste Proulx, ksiądz diecezjalny, osiadł na wyspie Manitoulin. W 1838 roku inny świecki kapłan, ojciec Pierz, założył misje Grand Portage, Michipicoton itp.

Gdy jezuici wrócili do kraju, powierzono im ewangelizację dzikusów z dzisiejszego Nowego Ontario. W 1844 roku zastąpili ojca Proulxa w Wikwemikong, założyli Garden River w 1846 roku, a dwa lata później wznieśli misję w Rivière aux Tourtes (rzeka Gołębi), którą przenieśli w 1849 roku do Fort William. Z tych stacji nieśli pocieszenie religii nie tylko Indianom, ale także górnikom i drwalom rozrzuconym wzdłuż brzegów jezior Huron i Superior. Wśród nowych misjonarzy należy wymienić ojców Choné, Hanipaux, Duranquet, Hébert i Baxter.

W 1874 roku Pius IX, dodając do opisanego terytorium okręgi Parry Sound, utworzył Wikariat Apostolski Północnej Kanady, którego pierwszym tytularzem był mgr Jean-François Jamot. Katolicy nowego wikariatu liczyli 8500. Kilka innych okręgów dodano w 1882 roku, kiedy Wikariat Apostolski stał się diecezją Peterborough. Budowa kanadyjskiej kolei pacyficznej otworzyła te regiony na postęp i przyniosła tam większą liczbę robotników i kolonistów. Ksiądz Jamot wezwał jezuitów i otworzył na ich gorliwość wschodni kraj rozciągający się od North Bay do Sudbury, a później kraj aż do Bonheur (odcinek 800 mil).

Kult i dziedzictwo

W momencie powstania diecezja Sault Sainte Marie liczyła stałą populację katolicką, która rozwijała się dzięki pracy misjonarzy. Kult maryjny pod wezwaniem Matki Bożej z Sault Sainte Marie był centralnym punktem duchowości regionu. Misje jezuickie, choć często przerywane, pozostawiły trwały ślad wśród rdzennych ludów, a niektórzy neofici zachowali wiarę mimo długiej nieobecności kapłanów.

„Podróżując nad jezioro Nipigon, w 1667 r., Ojciec Allouez znalazł niektórych z ich neofitów, którzy stali mocno w wierze, chociaż nie widzieli księdza przez prawie dwadzieścia lat.”

Diecezja Sault Sainte Marie patronuje regionom Nowego Ontario, a jej dziedzictwo obejmuje zarówno ewangelizację rdzennych Amerykanów, jak i posługę wśród osadników, górników i drwali.

Ikonografia

Źródło nie zawiera informacji o ikonografii.

Źródła

• Encyklopedia katolicka, hasło „Sault Sainte Marie” (Sanctae Mariae Ormensis).
• Dekret z dnia 16 września 1904 roku o utworzeniu diecezji.
• Relacje misjonarzy jezuickich z XVII–XIX wieku.