Św. Omer

Św. Omer

Św. Omer (zm. ok. 670) był biskupem Terouenne, misjonarzem i założycielem opactwa w Sithiu. Pochodził z wybitnej rodziny w Guldendal w Szwajcarii, a swoją posługą przywrócił chrześcijaństwo na terenach belgijskiej Galii. Jego święto obchodzone jest 9 września, a dokładna data kanonizacji nie jest znana.

Życiorys

Św. Omer urodził się pod koniec VI lub na początku VII wieku w Guldendal w Szwajcarii. Po śmierci matki, wraz z ojcem, wstąpił do klasztoru Luxeuil w diecezji Besançon prawdopodobnie około 615 roku. Pod kierunkiem Eustachiusza studiował Pismo Święte, w którym zyskał niezwykłą biegłość.

W 637 roku, na prośbę króla Dagoberta, został mianowany i konsekrowany na biskupa ważnego miasta Terouenne, stolicy starożytnego terytorium Morini w belgijskiej Galii. Chociaż Morini otrzymali wiarę od świętych Fusciana i Wiktoryka, a później Antmunda i Adelberta, prawie wszystkie pozostałości chrześcijaństwa zniknęły.

Kiedy św. Omer przystąpił do swoich obowiązków episkopalnych, opat Luxeuil wysłał mu z pomocą kilku mnichów, wśród których wymieniono świętych Bertin, Mommolin i Ebertran. Dzięki ich pracy prawdziwa religia stała się w krótkim czasie powszechna. Około 654 roku założył opactwo św. Piotra (obecnie św. Bertina) w Sithiu, które wkrótce wyrównało się, jeśli nie przewyższało stary klasztor Luxeuil liczbą wykształconych i gorliwych ludzi. Kilka lat później wzniósł kościół Matki Bożej z Sithiu, przylegający do niego mały klasztor, który przekazał mnichom św. Bertina.

Dokładna data jego śmierci nie jest znana, ale uważa się, że zmarł około 670 roku. Miejsce jego pochówku jest niepewne; najprawdopodobniej został pochowany w kościele Matki Bożej, który jest obecnie katedrą św. Omera.

Kult i dziedzictwo

Święto św. Omera obchodzone jest 9 września. Kiedy i przez kogo był przy ołtarzu, nie można ustalić. Jego dziedzictwo obejmuje odnowienie chrześcijaństwa w regionie Morini oraz założenie ważnych ośrodków monastycznych, takich jak opactwo św. Bertina.

„Św. Omer miał satysfakcję, że prawdziwa religia stała się w krótkim czasie powszechna.”

Ikonografia

Źródło nie zawiera informacji na temat ikonografii św. Omera.

Źródła

• BOLLANDISTS, Acta S. S., wrzesień, III
• BUTLER, Życie świętych, III (Baltimore), 437-9
• O'Boyle, F. (1911). Św. Omer. W Encyklopedii Katolickiej. Nowy Jork: Robert Appleton Company. https://www.newadvent.org/cathen/11251a.htm