Rajmund Kolbe urodził się 8 stycznia 1894 roku w Zduńskiej Woli. Wstąpił do franciszkanów, przyjmując imię Maksymilian Maria. Po studiach w Rzymie (doktorat z filozofii i teologii) wrócił do Polski w 1919 roku.
Apostoł mediów
Ojciec Kolbe założył Rycerstwo Niepokalanej — stowarzyszenie apostolskie pod patronatem Maryi. W 1922 roku zaczął wydawać miesięcznik Rycerz Niepokalanej, który do 1939 roku osiągnął nakład 800 000 egzemplarzy. W 1927 roku założył Niepokalanów pod Warszawą — klasztor liczący 800 braci, z prasą codzienną i radiem. W 1930 roku wyjechał do Japonii, gdzie założył klasztor w Nagasaki.
II wojna światowa i Auschwitz
Po wybuchu wojny Niepokalanów ukrywał uchodźców żydowskich i polskich. W lutym 1941 roku gestapo aresztowało ojca Kolbego. Trafił do KL Auschwitz jako więzień nr 16670.
W lipcu 1941 roku z bloku 14 uciekł jeden więzień. Jako karę skazano na śmierć głodową dziesięciu więźniów. Jeden z nich, Franciszek Gajowniczek, krzyknął o żonie i dzieciach. Ojciec Kolbe wystąpił z szeregu: Jestem katolickim księdzem i chcę zająć jego miejsce. Zgodzono się.
Po dwóch tygodniach głodu i pragnienia ojciec Kolbe wciąż żył, podtrzymując na duchu współwięźniów. 14 sierpnia 1941 roku zabito go zastrzykiem fenolu.
Kanonizacja
Jan Paweł II kanonizował go 10 października 1982 roku — w obecności Franciszka Gajowniczka, mężczyzny, za którego zginął. Ogłosił go Patronem naszego trudnego stulecia. Wspomnienie liturgiczne: 14 sierpnia.