Jan Marcin Moyé urodził się 27 stycznia 1730 roku w Cutting w Lotaryngii jako szóste z trzynastu dzi

Życiorys

Jan Marcin Moyé urodził się 27 stycznia 1730 roku w Cutting w Lotaryngii jako szóste z trzynastu dzieci Johna Moyé i Catharine Demange. Podstaw łaciny nauczył go starszy brat, seminarzysta, a następnie ukończył studia klasyczne w Kolegium Pont-à-Mousson. Studiował filozofię w Kolegium Jezuitów w Strasburgu, a jesienią 1751 roku wstąpił do Seminarium Teologicznego w St-Simon w Metz. Święcenia kapłańskie przyjął 9 marca 1754 roku i w tym samym miesiącu został mianowany wikariuszem w mieście episkopalnym.

Jego wielka gorliwość dla dusz przyciągnęła uwagę, a wiele pobożnych kobiet oddało się pod jego stanowcze i mądre kierownictwo. Umożliwiło mu to znalezienie wybranych dusz do założenia szkół dla wiejskich dzieci, których edukacja leżała mu bardzo na sercu. Pracę rozpoczął w 1763 roku, a w 1767 roku, pomimo złej woli wielu i prześladowań nielicznych, powstała Kongregacja Sióstr Bożej Opatrzności. W tym samym roku został mianowany przełożonym małego seminarium św. Dié.

Zostawiając opiekę nad zgromadzeniem sióstr dwóm przyjaciołom, ojciec Moyé zdecydował się działać zgodnie ze swoim długo opóźnionym pragnieniem zostania misjonarzem. W 1769 roku wstąpił do Séminaire des Missions Etrangères w Paryżu, a w 1773 roku podjął pracę w Oriental Su-tchuen w Chinach. Dziewięć lat ciężkiej pracy, często przerywanych prześladowaniami i więzieniem, uświadomiło mu potrzebę pomocy rodzimej. W 1782 roku założył „Chrześcijańskie Dziewice”, zakonnice przestrzegające zasad Kongregacji Opatrzności w domu, poświęcające się opiece nad chorymi i chrześcijańskiemu nauczaniu pogańskich chińskich kobiet i dzieci we własnych domach.

Wyczerpany pracą i chorobami ojciec Moyé powrócił do Francji w 1784 roku. Ponownie kierował Siostrami Bożej Opatrzności i ewangelizował Lotaryngię i Alzację poprzez misje głoszące. Rewolucja 1791 roku doprowadziła go na wygnanie i wraz z siostrami przeszedł na emeryturę do Trewiru. Po zdobyciu miasta przez wojska francuskie wybuchł dur brzuszny i przy pomocy swoich sióstr poświęcił się pracy szpitalnej. Zaraził się zjadliwą chorobą i zmarł jako męczennik chrześcijańskiej miłości 4 maja 1793 roku.

Kult i dziedzictwo

Miejsce, w którym został pochowany, jest teraz placem publicznym. Leon XIII ogłosił Jana Marcina czcigodnym i zezwolił na wprowadzenie przyczyny jego beatyfikacji 14 stycznia 1891 roku. Później został beatyfikowany przez papieża Piusa XII 21 listopada 1954 roku.

„Zaraził się zjadliwą chorobą i zmarł, męczennik chrześcijańskiej miłości, 1793.”

Źródła

• MARCHAL, Vie de M. l'Abbé Moye (Paryż, 1872)
• WEILAND, Une Ame d'Apôtre, le Vénérable Jean Martin Moye (Metz, 1901)
• PUY-PENY, Le Directoire des Soeurs de La Providence (Portieux)
• ROHRBACHER, Histoire de l'Église (Paryż, 1842-48, wyd. 9, 1901)
• édifiantes (Paryż)