Św. Gondulf z Metz

Św. Gondulf z Metz

Św. Gondulf z Metz był biskupem diecezji Metz w IX wieku, którego święto obchodzone jest 6 września. Zmarł 7 września 823 roku po sześciu latach, ośmiu miesiącach i siedmiu dniach sprawowania urzędu. Jest jednym z trzech świętych o imieniu Gondulf, o których zachowały się skąpe informacje.

Życiorys

Gondulf zastąpił na stolicy biskupiej w Metz Angilrama, który zmarł prawdopodobnie w 791 roku. Po śmierci Angilrama nastąpił wakat na Stolicy Episkopalnej w Metz, który został rozwiązany przez przystąpienie Gondulfa. „Annales S. Vincentii Mettenses” podaje datę 819, jednak datę konsekracji biskupa Gondulfa należy ustalić na 28 grudnia 816 roku.

Stary katalog episkopalny kościoła w Metz informuje, że Gondulf zajmował stolicę tego kościoła przez sześć lat, osiem miesięcy i siedem dni. Zmarł 7 września, czyli szóstego dnia tego miesiąca, w roku 823. Został pochowany w klasztorze w Gorzu, gdzie jego relikwie są nadal honorowane 6 września.

Kult i dziedzictwo

Relikwie św. Gondulfa z Metz są czczone w klasztorze w Gorzu, a jego święto obchodzone jest 6 września. Nie można przytoczyć w tym względzie żadnego specjalnego patronatu, a jeśli chodzi o jego karierę biskupią, poza szczegółami przedstawionymi tutaj, nie ma żadnych informacji.

Źródła

Informacje pochodzą z Encyklopedii Katolickiej (New Advent) oraz średniowiecznych dokumentów, w tym „Annales S. Vincentii Mettenses” i starego katalogu episkopalnego kościoła w Metz.

---

Św. Gondulf z Tongres (Maastricht)

Św. Gondulf z Tongres, zwany również Gondulfem z Maastricht, był biskupem diecezji Tongres w okresie między VI a VII wiekiem. Jest enigmatyczną postacią, której biografie są pełne legend, a jego historyczność bywa kwestionowana.

Życiorys

Gondulf z Tongres jest powszechnie nazywany „Gondulfem z Maastricht”, ponieważ jego poprzednik, biskup Monulf, przeniósł siedzibę biskupstwa z Tongres do Maastricht, który odtąd był rzeczywistą rezydencją biskupów Tongres. Jednak oficjalny tytuł biskupa Tongres, episcopus Tungrorum, został zachowany do XI wieku, nawet kiedy Stolica Biskupia została przeniesiona z Maastricht do Liège.

Biskup Gondulf jest rzeczywiście nieco enigmatyczną postacią; istnieje skłonność do kwestionowania, czy nie jest identyczny z Monulfem. Trzeba jednak wyróżnić tych dwóch świętych. Monulf musiał zajmować Stolicę Tongres do końca VI lub początku VII wieku, podczas gdy na Soborze Paryskim w 614 roku odkryto obecność biskupa Maastricht o imieniu Betulf. Gondulf prawdopodobnie znajduje się między Monulfem a Betulfem, przynajmniej jeśli tego Betulfa nie można utożsamiać z Gondulfem, ponieważ sprawa jest analogiczna do tej z listy episkopalnej Moguncji, gdzie Bertulfa i Krotolda należy uznać za identycznych. Listy episkopalne z XI i XII wieku, których wartość nie jest jednak zbyt duża, ignorują Betulfa i czynią Gondulfa bezpośrednim następcą Monulfa.

Kult i dziedzictwo

Biografie Gondulfa, przekazywane nam ze średniowiecza, są jedynie fragmentem „Vita Servatii” księdza Jocundusa. Są zupełnie bezwartościowe i pełne legend. Jeśli im wierzyć, Gondulf starał się odbudować miasto Tongres, które zostało zniszczone przez najazdy barbarzyńców. Legenda głosi:

„Ale niebo sprzeciwiało się jego planowi i w cudowny sposób objawiło swoje pragnienie świętemu. Wściekłe wilki spadły na pogańskich kolonistów tego regionu i pożarły ich na oczach przerażonego biskupa.”

W ten sposób legenda dość zasłoniła autentyczną historię św. Gondulfa z Tongres.

Źródła

Informacje pochodzą z Encyklopedii Katolickiej (New Advent) oraz średniowiecznych dokumentów, w tym „Vita Servatii” księdza Jocundusa i list episkopalnych z XI i XII wieku.