Św. Fridolin

Św. Fridolin

Św. Fridolin był irlandzkim misjonarzem i założycielem klasztoru Säckingen w Baden (VI wiek). Jest czczony jako pierwszy irlandzki misjonarz, który pracował wśród Alamanów nad Górnym Renem w czasach Merowingów. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 6 marca, w dniu jego śmierci.

Życiorys

Według biografii napisanej przez Balthera, mnicha z Säckingen na początku XI wieku, Fridolin (lub Fridold) pochodził ze szlacheckiej rodziny w Irlandii (Scottia inferior). Początkowo pracował jako misjonarz w swojej ojczyźnie, a następnie udał się do Francji, gdzie dotarł do Poitiers. W odpowiedzi na wizję odnalazł relikwie św. Hilariusza i zbudował kościół na ich przyjęcie.

Św. Hilariusz ukazał mu się we śnie i nakazał udać się na wyspę na Renie, na terytorium Alamanów. Fridolin zwrócił się do „cesarza” Clovisa, który nadał mu posiadanie nieznanej jeszcze wyspy. Następnie podróżował przez Helion, Strasburg i Coire, zakładając kościoły ku czci św. Hilariusza. Dotarłszy do wyspy Säckingen na Renie, rozpoznał w niej miejsce wskazane we śnie i przygotował się do budowy kościoła. Mieszkańcy brzegów Renu, używający wyspy jako pastwiska, początkowo pomylili go z rabusiem bydła i wypędzili. Po okazaniu aktu darowizny Clovisa pozwolono mu wrócić i założyć kościół oraz klasztor na wyspie.

Fridolin wznowił pracę misyjną, założył szkocki klasztor w Konstancji i rozszerzył swoją misję na Augsburg. Zmarł 6 marca i został pochowany w Säckingen.

„Pisarz tej legendy wyznaje, że wyprowadził swoje informacje z biografii, którą odkrył w krużganku Helera nad Mozelą, również założonym przez Fridolina, i której, nie mogąc skopiować z braku pergaminu i atramentu, nauczył się na pamięć.”

Kult i dziedzictwo

Kult św. Fridolina opiera się głównie na późniejszej tradycji, a jego biografia, spisana w XI wieku, budzi wątpliwości historyków. Większość współczesnych historyków odrzuca życie jako nieautentyczne, uznając, że brakuje mu historycznych podstaw dla zapisanych faktów. Starsza historiografia wierzyła, że zawiera ono zarodek prawdy.

Jedyną częścią życia, którą można uznać za historycznie trwałą, jest to, że Fridolin był irlandzkim misjonarzem, który głosił religię chrześcijańską w Galii i założył klasztor na wyspie Säckingen na Renie. Klasztor miał ogromne znaczenie w IX wieku, o czym świadczy najwcześniejszy zachowany dokument z 10 lutego 878 roku, w którym Karol Gruby przedstawił swojej żonie Richardis klasztory Säckingen oraz św. Feliksa i Reguly w Zurychu.

Ikonografia

Źródło nie zawiera informacji na temat ikonografii św. Fridolina.

Źródła

Vita Fridolini, auctore Balthero monacho, w następujących źródłach: Mon. Germ. Hist.: Script. rer. Merow., III, 350-69.