Św. Franciszek Ksawery

Św. Franciszek Ksawery

Św. Franciszek Ksawery (1506–1552) był hiszpańskim jezuitą, misjonarzem i współzałożycielem Towarzystwa Jezusowego, znanym jako „Apostoł Indii” i „Apostoł Dalekiego Wschodu”. Zmarł 2 grudnia 1552 roku na wyspie Sancian u wybrzeży Chin, a kanonizowany został w 1622 roku.

Życiorys

Franciszek Ksawery urodził się w zamku Xavier niedaleko Sanguesy w Nawarrze, 7 kwietnia 1506 roku. W 1525 roku, po ukończeniu wstępnych studiów w kraju, udał się do Paryża, gdzie wstąpił do Collège de Sainte-Barbe. Tam poznał Pierre’a Favre’a, z którym nawiązał serdeczną przyjaźń. W tym samym kolegium przebywał w 1529 roku św. Ignacy Loyola, który planował założenie Towarzystwa Jezusowego. Wkrótce zdobył zaufanie Favre’a, a później Ksawerego, którzy zaoferowali się pomóc w tworzeniu zakonu. Dołączyli do nich Lainez, Salmerón, Rodríguez i Bobadilla, a 15 sierpnia 1534 roku siedmiu złożyło słynny ślub na Montmartre.

Po ukończeniu studiów w Paryżu i krótkim okresie nauczania, Ksawery opuścił miasto 15 listopada 1536 roku wraz z towarzyszami, udając się do Wenecji, gdzie opiekował się chorymi w szpitalach. 24 czerwca 1537 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk św. Ignacego. W 1538 roku udał się do Rzymu, a wiosną 1539 roku uczestniczył w konferencjach przygotowujących ostateczne założenie Towarzystwa Jezusowego. Zakon został zatwierdzony ustnie 3 września 1539 roku. Na prośbę króla Portugalii Jana III, Ksawery został wysłany do ewangelizacji Indii Wschodnich. Opuścił Rzym 16 marca 1540 roku, dotarł do Lizbony w czerwcu, a 7 kwietnia 1541 roku wypłynął do Indii, lądując w Goa 6 maja 1542 roku.

Pierwsze pięć miesięcy spędził na głoszeniu i służbie chorym w szpitalach. Chodził ulicami, dzwoniąc małym dzwonkiem i zapraszając dzieci do słuchania Słowa Bożego. W październiku 1542 roku rozpoczął misję na południowym wybrzeżu półwyspu, przywracając chrześcijaństwo, które zanikło z powodu braku kapłanów. Przez prawie trzy lata głosił w zachodnich Indiach, docierając nawet na Cejlon. Wiosną 1545 roku udał się do Malakki, a w styczniu 1546 roku na Wyspy Moluckie.

Kult i dziedzictwo

Św. Franciszek Ksawery jest czczony jako jeden z największych misjonarzy w historii Kościoła katolickiego. Jego kult rozwinął się szybko po śmierci, a kanonizacja nastąpiła w 1622 roku. Jest patronem misji katolickich, żeglarzy oraz Indii i Chin. Jego gorliwość apostolska i heroiczne wysiłki ewangelizacyjne są inspiracją dla wielu pokoleń misjonarzy.

„Chodził ulicami, dzwoniąc małym dzwonkiem i zapraszając dzieci, aby usłyszały Słowo Boże. Kiedy zebrał liczbę, zabrał ich do pewnego kościoła i tam wyjaśniał im katechizm.”

Ikonografia

W ikonografii św. Franciszek Ksawery przedstawiany jest najczęściej w habicie jezuickim, z krucyfiksem w dłoni, często w otoczeniu nawracanych pogan lub z lilią, symbolem czystości. Czasami ukazywany jest z płonącym sercem, oznaczającym żarliwość misyjną.

Źródła

• Encyklopedia katolicka, hasło: Św. Franciszek Ksawery.
• Nowy Adwent – Encyklopedia Katolicka, Ojcowie Kościoła, Summa, Biblia.