ARTYKUŁ

Edmund i John Gennings

Edmund Gennings (1567–1591) był angielskim księdzem katolickim i męczennikiem, straconym w Londynie 10 grudnia 1591 roku. Jego brat, John Gennings (ok. 1570–1660), po początkowym odrzuceniu wiary katolickiej, nawrócił się pod wpływem męczeństwa Edmunda i został franciszkaninem, odbudowując angielską

Edmund i John Gennings

Życiorys

Edmund Gennings urodził się w Lichfield w 1567 roku. Już w dzieciństwie wykazywał niezwykłą powagę manier i mistyczny zwrot umysłu. W wieku około szesnastu lat nawrócił się na wiarę katolicką, a zaraz potem wstąpił do angielskiego kolegium w Reims. Został wyświęcony na kapłana w 1590 roku, mając zaledwie dwadzieścia trzy lata, i natychmiast wrócił do Anglii pod przyjętym imieniem Ironmonger. Jego kariera misyjna była krótka – został schwytany podczas odprawiania Mszy świętej w Londynie 7 listopada 1591 roku i stracony w Gray's Inn Fields 10 grudnia tego samego roku.

John Gennings urodził się około 1570 roku. Po powrocie Edmunda do Anglii, starszy brat udał się do Lichfield, aby odszukać krewnych, ale odkrył, że wszyscy zmarli, z wyjątkiem Johna, który wyjechał do Londynu. Edmund przez miesiąc przeszukiwał miasto, aż w końcu znalazł brata. John, obawiając się podejrzeń, błagał go, aby odszedł. Gdy Edmund został schwytany i potępiony, John – jak sam później pisał – „radował się raczej niż żałował przedwczesnego i krwawego końca najbliższego krewnego, mając nadzieję, że pozbędzie się wszelkich przekonań, które podejrzewał, powinien otrzymać od niego dotyczące religii katolickiej”. Około dziesięciu dni po egzekucji brata John doznał nagłego nawrócenia. Przyjęty do Kościoła, wstąpił do Douai College, został wyświęcony na kapłana w 1607 roku, a w następnym roku wysłany na misję angielską. Następnie wstąpił do zakonu franciszkanów, szukając ojca Williama Staneya, i otrzymał habit w 1610 lub 1614 roku. Udał się do klasztoru w Ypres we Flandrii, gdzie dołączyło do niego kilku angielskich towarzyszy. Zmarł w Douai 12 listopada 1660 roku.

Kult i dziedzictwo

Edmund Gennings został beatyfikowany w 1929 roku, a kanonizowany w 1970 roku przez papieża Pawła VI jako jeden z Czterdziestu Męczenników Anglii i Walii. Jego męczeństwo było okazją do kilku niezwykłych incydentów, z których najważniejszym było nawrócenie jego młodszego brata Johna. John Gennings, po nawróceniu, poświęcił się odbudowie angielskiej prowincji franciszkanów, stając się jej konserwatorem. Jego dzieło życia, w tym napisana przez niego biografia brata, opublikowana w 1614 roku w St-Omer, stanowi ważne świadectwo wiary i prześladowań katolików w Anglii.

„Jan radował się raczej niż żałował przedwczesnego i krwawego końca najbliższego krewnego, mając nadzieję, że pozbędzie się wszelkich przekonań, które podejrzewał powinien otrzymać od niego dotykające religii katolickiej.”

Ikonografia

Edmund Gennings przedstawiany jest w stroju księdza katolickiego, często z atrybutami męczeństwa, takimi jak palma męczeńska lub sznur. John Gennings ukazywany jest w habicie franciszkańskim, czasami z księgą lub modelem kościoła, symbolizującym jego rolę w odbudowie prowincji zakonu.

Źródła

Encyklopedia katolicka, hasło: Edmund i John Gennings.
John Gennings, „Życie Edmunda Genningsa” (St-Omer, 1614).