Diecezja Evreux

Diecezja Evreux

Diecezja Evreux (łac. Ebroicensis) jest diecezją Kościoła katolickiego w departamencie Eure w północnej Francji, będącą sufraganem archidiecezji Rouen. Jej początki sięgają wczesnego średniowiecza, a pierwszym historycznie potwierdzonym biskupem był Maurusio, uczestnik soboru w Orleanie w 511 roku.

Życiorys

Legendarne początki diecezji wiążą się z postacią św. Tauryna, który według tradycji miał zostać ochrzczony w Rzymie przez św. Klemensa i wysłany do Galii jako towarzysz św. Dionizego. Legenda ta, według badań Mgr. Duchesne’a, powstała około IX wieku, gdy opat Hilduin z Saint-Denis dążył do udowodnienia tożsamości Dionizego Areopagity z pierwszym biskupem Paryża. Pewne jest, że w czasach Karola Łysego (IX wiek) kult św. Tauryna był już silnie zakorzeniony w Evreux, a wcześniej, na początku VII wieku, biskup Landulf zbudował na jego cześć bazylikę.

Pierwszym historycznie znanym biskupem Evreux był Maurusio, obecny na Soborze Orleańskim w 511 roku. Wśród kolejnych biskupów diecezji znaleźli się:

• Św. Landulf, św. Eternus i św. Akwilin (VII wiek)
• Gilbert (1071-1112), wysłany przez Wilhelma Zdobywcę do papieża Aleksandra II, który wygłosił mowę pogrzebową nad Zdobywcą
• Gilles de Perche (1170-79), ambasador Henryka II w Rzymie
• Jan (1181-92), który na Cyprze w 1190 roku koronował Berengarię na królową Anglii
• Guillaume de Contiers (1400-18), aktywny uczestnik soboru w Konstancji
• Jean de la Balue (1465-67), późniejszy więzień Ludwika XI
• Claude de Saintes (1575-91), apologeta
• Du Perron (1593-1606), kluczowa postać w abjuracji Henryka IV
• Thomas Lindet (1743-1823), członek Konwentu, mianowany konstytucyjnym biskupem Evreux od marca 1791 do listopada 1792 roku

W diecezji czczonych jest także kilku innych świętych, w tym św. Maksym i św. Wenerandus, męczennicy w Acquigny nad rzeką Eure, oraz św. Leufroy (Leufredus), założyciel klasztoru benedyktynów w La-Croix Saint-Ouen, który zmarł 21 czerwca 738 roku, wraz ze swoim bratem św. Aifroyem (Agofredusem), który go zastąpił.

Kult i dziedzictwo

Katedra w Evreux jest jedną z najstarszych we Francji; jej ośmiokątna kopuła została zbudowana na koszt kardynała Balue. Kościół w Gisors posiada piękne rzeźby, w tym posąg Jeana Goujona. W diecezji odbywają się liczne pielgrzymki, w tym do sanktuarium Notre-Dame de la Couture w Bernay (od X wieku), do świątyni Notre-Dame des Arcs w Pont de l'Arche oraz do relikwii św. Klotyldy czczonej w Andelys.

Przed prawem antykongregacyjnym z 1901 roku w Evreux działali jezuici i lazaryści. Wspólnotami mniszek poświęconych nauczaniu i pomocy ubogim były dominikanki św. Katarzyny ze Sieny (instytut założony w 1878 roku w Etrépagny, posiadający trzy domy w angielskich Indiach Zachodnich) oraz Siostry Opatrzności z Evreux, zakon założony w 1700 roku przez Justine Duvivier i jej brata ojca Duviviera w małej wiosce Caer. Został on zorganizowany przez ojca Jakuba, misjonarza eudystów, i przywrócony w 1804 roku przez Charlotte Le Mesle, posiadając kilka domów w diecezji.

Instytucje charytatywne prowadzone przez zakony religijne w 1900 roku obejmowały: 2 żłobki, 10 przytułków, 1 sierociniec dla chłopców, 12 dla dziewcząt, 3 warsztaty, 19 domów dla osób starszych, 11 przychodni, 2 domy rekolekcyjne i 1 azyl dla obłąkanych. W 1905 roku diecezja Evreux liczyła 350 000 dusz.

„Legenda rzekomo pochodzi od pewnego Deodata, który podobno został nawrócony, a następnie wyświęcony przez św. Tauryna, czyni go pierwszym biskupem Evreux.”

Ikonografia

W diecezji Evreux szczególnym kultem otaczany jest wizerunek Matki Bożej z Couture w Bernay, a także figura św. Klotyldy w Andelys. Kościół w Gisors słynie z rzeźb, w tym z posągu autorstwa Jeana Goujona.

Źródła

Niniejszy artykuł został opracowany na podstawie hasła „Evreux” z Encyklopedii Katolickiej (New Advent).