Diecezja Autun

Diecezja Autun

Diecezja Autun (łac. Augustodonum) jest historyczną diecezją Kościoła katolickiego we Francji, obejmującą cały departament Saony i Loary. Pod starym reżimem była sufraganią archidiecezji Lyon. Po rewolucji francuskiej połączono ją z diecezjami Chalon-sur-Saône i Mâcon, a następnie podlegała kolejno Besançon (1802) i ponownie Lyonowi (1822). Chrześcijaństwo dotarło do Autuna bardzo wcześnie, o czym świadczy słynny grecki inskrypcja Pektoriusza z III wieku, odkryta w 1839 roku na cmentarzu św. Piotra l'Estriera, dokumentująca starożytność chrztu i sakramentalnych słów Eucharystii.

Życiorys

Według lokalnych przekazów „Męki” św. Symforjana Autunskiego, św. Polikarp, w przededniu prześladowań za Septymiusza Sewera, wysłał do Autuna dwóch kapłanów i diakona (św. Benignusa, Andochiusa i Tyrsusa). Św. Benignus udał się do Langres, podczas gdy pozostali pozostali w Autun. Ten legendarny cykl, pochodzący z pierwszej połowy VI wieku, sugeruje, że wówczas nie wierzono, iż miasto było stolicą biskupią za czasów św. Ireneusza (ok. 140-211).

Św. Amator, którego tradycja Autun uznaje za pierwszego biskupa, prawdopodobnie objął stolicę około 250 roku. Pierwszym historycznie znanym biskupem jest św. Reticjusz, pisarz kościelny i współczesny cesarza Konstantyna (306-337). Biskup Autun ma prawo noszenia palium na mocy przywileju przyznanego przez św. Grzegorza Wielkiego w 599 roku.

W okresie merowińskim dwóch biskupów Autunu odegrało ważną rolę polityczną: św. Syagriusz (druga połowa VI wieku), współczesny św. Germanowi z Paryża (pochodzącemu z Autun), oraz św. Leodegariusz (Léger), biskup w latach 663-680, znany z konfliktu z Ebroinem, skazany na rozkaz króla Thierry'ego III. Charles Maurice de Talleyrand-Périgord, przyszły dyplomata, był biskupem Autun w latach 1788-1790, po czym zrezygnował. Ostatnim biskupem mianowanym w 1882 roku (zm. 1906) był kardynał Perraud, członek Akademii Francuskiej.

Kult i dziedzictwo

W 670 roku w Autun odbył się ważny sobór, który regulował dyscyplinę klasztorów benedyktyńskich. Obecna katedra Autun pochodzi z XI i XII wieku; była dawniej kaplicą książąt Burgundii, a ich pałac stał się rezydencją biskupią. W diecezji znajdują się ruiny opactwa benedyktyńskiego w Tournus oraz wielkie opactwo Cluny, któremu podlegało 2000 klasztorów i które dało Kościołowi papieża Grzegorza VII (1073-85). Gelazjusz II (1118-19) zmarł w Cluny, a tam też odbyło się konklawe, które wybrało Kaliksta II (1119-24).

Nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusa powstało w klasztorze wizytek w Paray-le-Monial, założonym w 1644 roku, który obecnie jest celem częstych pielgrzymek. Pod koniec 1905 roku diecezja Autun liczyła 618 227 mieszkańców, 65 parafii, 458 kościołów sukursalnych i 68 wikariatów.

„Pierwszy sobór w Autun, który odbył się w 663 (lub 670), nakazuje wszystkim kościelnym nauczyć się na pamięć Credo Apostołów i Credo Atanazjańskiego, i wydaje się, że jest to najwcześniejsza wzmianka o tym ostatnim we Francji.” – Kardynał Pitra, Histoire de St. Léger

Ikonografia

Brak informacji w dostarczonym źródle.

Źródła

• Encyklopedia katolicka, hasło „Autun” (tłumaczenie automatyczne).
• Kardynał Pitra, Histoire de St. Léger.