Św. Cecyliusz z Granady

Św. Cecyliusz z Granady

Św. Cecyliusz był pierwszym biskupem Granady (Eliberri) w Hiszpanii, mianowanym około 64 roku n.e. jako jeden z siedmiu mężów apostolskich wysłanych przez św. Piotra i św. Pawła. Zginął śmiercią męczeńską, a jego święto w Kościele wizygockim i mozarabskim obchodzono 1 maja.

Życiorys

Św. Cecyliusz został wysłany z Rzymu przez apostołów Piotra i Pawła, aby głosić Ewangelię w rzymskiej prowincji Hispania Baetica. Był jednym z siedmiu mężów apostolskich, którzy ponieśli męczeństwo za wiarę. Jego działalność misyjna koncentrowała się na terenie dzisiejszej Granady, która w czasach rzymskich nosiła nazwy Municipium Florentinum Eliberritanum, Iliber, Florentia, a w okresie wizygockim Iliberri.

W 301 roku, w Granadzie, odbył się słynny synod znany jako Sobór Elliberis (Sobór Elwiry). Wzięło w nim udział czterdziestu trzech biskupów, w tym Flawian z Granady, Hozjusz z Kordowy oraz inni dostojnicy. Sobór ten uchwalił osiemdziesiąt jeden kanonów, które odzwierciedlają stan dogmatów i dyscypliny kościelnej w czasach prześladowań ze strony rzymskiej władzy cesarskiej oraz w obliczu antagonizmów ze strony Żydów, heretyków i schizmatyków.

Po św. Cecyliuszu, stolicę biskupią w Granadzie zajmowali kolejni biskupi, m.in. św. Grzegorz z Elliberis, który uczestniczył w soborach w Sirmium i Rimini, będąc stałym antagonistą herezji ariańskiej. Biskup Stephanus (Esteban) brał udział w III Soborze w Toledo (589), który zakończył herezję ariańską w Hiszpanii, a biskup Bisinus w II Soborze w Sewilli (619). Biskup Felix uczestniczył w IV Soborze w Toledo (633). W 777 roku biskup Egila został uhonorowany listami pochwalnymi od papieża Adriana I. W 852 roku w Kordowie poniósł męczeństwo św. Leovigild, pochodzący z Granady. W 858 roku stolicę biskupią objął Recesmund, znany ze swoich osiągnięć astronomicznych i literackich oraz z misji dyplomatycznej w imieniu kalifa Kordowy.

Kult i dziedzictwo

Kult św. Cecyliusza był szczególnie żywy w Kościele wizygockim i mozarabskim, gdzie jego święto obchodzono 1 maja. Archidiecezja Granada (Granatensis) została ustanowiona stolicą arcybiskupią przez papieża Aleksandra VI 23 stycznia 1493 roku. Długa linia pralatów Granady, nieprzerwana do XII wieku i odrestaurowana w 1437 roku, świadczy o ciągłości tradycji chrześcijańskiej w tym mieście. Słynny kodeks San Millan (św. Emilian), napisany w X wieku i przechowywany w Bibliotece Escorial, zawiera katalog biskupów Elliberis, liczący sześćdziesiąt dwa imiona, od św. Cecyliusza do Agapiusa (64–957).

„Św. Cecyliusz, którego święto obchodził Kościół wizygocki i mozarabski 1 maja, był jednym z siedmiu mężów apostolskich wysłanych z Rzymu przez św. Piotra i św. Pawła, aby głosić Ewangelię w Hispanii Baetyce, gdzie ponieśli męczeństwo.”

Ikonografia

Źródło nie zawiera informacji o ikonografii św. Cecyliusza.

Źródła

• Encyklopedia katolicka, hasło: Granada
• Kodeks San Millan (św. Emilian), X wiek, Biblioteka Escorial
• Akta soborów: Sobór Elliberis (301), III Sobór w Toledo (589), II Sobór w Sewilli (619), IV Sobór w Toledo (633)
• Pisma Pliniusza, Ptolemeusza i Herodiana