Św. Adolf Kolping

Św. Adolf Kolping

Św. Adolf Kolping (1813–1865) był niemieckim księdzem katolickim, znanym jako „Ojciec Czeladników” (Gesellenvater) i założyciel stowarzyszeń czeladniczych (Gesellenvereine). Zmarł 4 grudnia 1865 roku, a jego dzieło doprowadziło do powstania ponad 1086 związków branżowych zrzeszających 80 000 czeladników i 120 000 mistrzów-robotników.

Życiorys

Adolf Kolping urodził się 8 grudnia 1813 roku w biednej rodzinie. Mimo wczesnych oznak zdolności do nauki, zmuszony był wyuczyć się zawodu szewca. Jako młody robotnik poznał trudne warunki życia wędrownych czeladników, pracujących w fabrykach i mieszkających w miejskich domach.

W wieku 23 lat poczuł powołanie do kapłaństwa, ale cel ten osiągnął dopiero w 1845 roku po latach cierpliwych studiów, wśród kłopotów i chorób. Jako kapelan w Elberfeld zetknął się ze stowarzyszeniem chóralnym wędrownych stolarzy, które przekształciło się w Towarzystwo Młodych Robotników. Kolping został jego prezydentem w 1847 roku i nadał mu cechy charakterystyczne dla Gesellenverein.

W 1849 roku został asystentem kapłana w katedrze w Kolonii, którą uczynił siedzibą swojego dzieła. Wraz z przyjaciółmi założył Gesellenverein, organizując bezpłatne nauczanie dla członków. Towarzystwo wkrótce nabyło własny dom i otworzyło hospicjum dla młodych podróżujących czeladników.

Kolping był energicznym i nieustraszonym propagatorem. Odwiedzał wielkie ośrodki przemysłowe Niemiec, Austrii, Szwajcarii i Węgier. W chwili jego śmierci (4 grudnia 1865) Gesellenverein liczył około 400 związków branżowych.

Kult i dziedzictwo

Dzieło Kolpinga rozwijało się dynamicznie po jego śmierci. W 1901 roku istniało 1086 związków, a w późniejszym okresie ponad 1170 stowarzyszeń związanych z Związkiem Centralnym w Kolonii. Około 360 związków posiadało własne domy – ponad 220 w Niemczech i 90 w Austro-Węgrzech.

„Kolping często zwracał się do członków na tematy interesujące dla mechaników. Został wybrany na prezydenta w 1847 roku i wkrótce nadał stowarzyszeniu cechy charakterystyczne dla Gesellenverein, czyli Towarzystwa Młodych Dzienników.”

Celem stowarzyszeń było wspieranie życia religijnego poprzez ściślejsze zjednoczenie członków oraz doskonalenie ich umiejętności mechanicznych. Organizacja rozprzestrzeniła się na wiele krajów, w tym Austrię, Węgry, Szwajcarię, Holandię, Luksemburg, Belgię, Francję, Wielką Brytanię, Szwecję, Bułgarię i Włochy.

Źródła

Tekst opracowano na podstawie hasła „Gesellenvereine” z Encyklopedii Katolickiej (Catholic Encyclopedia).