ARTYKUŁ
Św. Achiliusz z Larisy
Św. Achiliusz (Achilles) z Larisy był biskupem tego miasta w IV wieku, czczonym za swoje cuda i świętość życia. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 15 maja. Jest jednym z najwcześniejszych znanych biskupów Larisy, której chrześcijańskie korzenie sięgają Soboru Nicejskiego w 325 roku.
Św. Achiliusz z Larisy
Św. Achiliusz (Achilles) z Larisy był biskupem tego miasta w IV wieku, czczonym za swoje cuda i świętość życia. Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 15 maja. Jest jednym z najwcześniejszych znanych biskupów Larisy, której chrześcijańskie korzenie sięgają Soboru Nicejskiego w 325 roku.
Życiorys
Szczegóły biograficzne św. Achiliusza są skąpe, ale wiadomo, że pełnił funkcję biskupa Larisy w IV wieku. Miasto to, jedno z najstarszych i najbogatszych w Grecji, zostało założone przez Akryzjusza i było związane z mitologicznymi postaciami, takimi jak Peleus i Achilles. Chrześcijaństwo przeniknęło do Larisy wcześnie, a pierwszy udokumentowany biskup uczestniczył w Soborze Nicejskim w 325 roku. Św. Achiliusz jest szczególnie wspominany za swoje cuda, które przyniosły mu sławę i kult w regionie Tesalii.
„Musimy szczególnie wspomnieć o świętym Achiliuszu w IV wieku, którego święto przypada 15 maja i który jest obchodzony za jego cuda.”
Kult i dziedzictwo
Kult św. Achiliusza rozwinął się w Larisie i okolicach, gdzie był czczony jako cudotwórca. Jego dziedzictwo jest ściśle związane z historią diecezji lariskiej, która w IV wieku była częścią patriarchatu zachodniego, a w 733 roku cesarz Leon III Izauryjczyk przyłączył ją do patriarchatu Konstantynopola. W pierwszych latach X wieku diecezja miała dziesięć sufraganii, a pod koniec XV wieku, pod panowaniem tureckim, liczba ta spadła do dziesięciu, by ostatecznie zniknąć. Od 1882 roku, gdy Tesalia została przekazana Grecji, prawosławna diecezja Larisa podlega Świętemu Synodowi w Atenach. Św. Achiliusz pozostaje patronem miasta i symbolem jego wczesnochrześcijańskiej tradycji.
Ikonografia
W ikonografii św. Achiliusz przedstawiany jest jako biskup w szatach liturgicznych, często z atrybutami cudotwórcy, takimi jak księga Ewangelii lub gest błogosławieństwa. Jego wizerunki podkreślają jego rolę jako pasterza i świętego, który dokonywał cudów na chwałę Boga.
Źródła
- Lequien, "Oriens Christ", II, 103-112.
- Gelzer, "Ungedruckte Texte der Notitiae episcopatuum", Monachium, 1900, 557.
- Parthey, "Hieroclis Synecdemus", Berlin, 1866, 120.
- Stephanus Byzantius, s.v. "Larisa".
- Vailhe, S. (1910). Larisa. W Encyklopedii Katolickiej. Nowy Jork.