Święty Jan Bosko — apostoł młodzieży
Jan Bosko (1815–1888) urodził się w ubogiej rodzinie chłopskiej w Becchi koło Turynu. Wcześnie stracił ojca i wychowywał się pod troskłiwą opieką matki Małgorzaty. Od dzieciństwa wiedział, że jego powołaniem jest praca z młodzieżą.
Po przyjęciu święceń kapłańskich w 1841 roku rozpoczął pracę z ubogą młodzieżą Turynu — migrantami, sierotami, robotnikami fabrycznymi, więźeniami. Widząc, jak młodzi chłopcy bez opieki popadają w przestępczość, otworzył dla nich Oratorium — miejsce spotkań, gdzie mogli się bawić, uczyć i uczestniczyć w liturgii.
Metoda wychowawcza — system zapobiegawczy
Metoda wychowawcza Boska, zwana systemem zapobiegawczym, opierała się na trzech filarach: rozumie, religii i miłości. Zamiast dyscypliny strachu — obecność wychowawcy, serdeczność i zaufanie. Bosko mawiał: Jeśli chcesz, by cię kochali, musisz najpierw pokazać, że kochasz.
Założenie Towarzystwa Salezańskiego
W 1859 roku Jan Bosko założył w Turynie Towarzystwo Świętego Franciszka Salezego. Papież Pius IX zatwierdził Towarzystwo w 1869 roku. Schemat oratorium łączył:
- Liturgię i formację religijną
- Naukę i kształcenie zawodowe
- Sport i zabawę
- Stałą obecność i dialog z wychowawcami
Córki Maryi Wspomożycielki
Razem z Marią Domeniką Mazzarello (1837–1881) Jan Bosko założył w 1872 roku żeński instytut — Córki Maryi Wspomożycielki, znane też jako salezjanki. Dziś zgromadzenie liczy kilkanaście tysięcy sióstr na całym świecie.
Salezjanie w Polsce
Salezjanie przybyli do Polski w 1898 roku, zakładając pierwszą placówkę w Oświęcimiu. Do wybitnych polskich salezjanów należą:
- Błogosławiony August Czartoryski — arystokrata, który wybrał życie zakonne i pracę z ubogimi
- Błogosławiony Bronisław Markiewicz — założyciel Powściągliwości i Pracy
Dziś salezjanie prowadzą w Polsce szkoły, internaty, oratoria, domy dziecka i placówki duszpasterskie w kilkudziesięciu miejscowościach, kierując swoją działalność przede wszystkim do młodzieży ze środowisk trudnych i zagrożonych wykluczeniem.