Psalm 139 – Hymn o Bozej Wszechwiedzy
Psalm 139 jest jednym z najglebszych teologicznie tekstow biblijnych, opisujacym wszechwiedze i wszechobecnosc Boga w relacji do konkretnego czlowieka. Psalmista nie mowi o Bogu abstrakcyjnie – mowi o Bogu, ktory JEGO zna, JEGO przenika, JEGO towarzyszyl od samego poczecia.
Pelny tekst Psalmu 139
Panie, zbadales mnie i znasz: Ty wiesz, kiedy siadam i wstaje.
Przenikasz moje mysli z daleka, znasz moja droge i moje spoczywanie.
Bo nie ma slowa na moim jezyku: oto, Panie, Ty juz je znasz.
Otaczasz mnie zewszad i kladziess na mnie swa reke.
Gdzie sie oddali od Twego Ducha? Gdzie uciekne od Twego oblicza?
Bo Ty stworzyles moje nerki, utkales mnie w lonie mej matki.
Chwala Ci, ze mnie stworzyłes cudownie, godne podziwu sa Twoje dziela.
Zbadaj mnie, Boze, i poznaj me serce, prowadz mnie droga wiekuista.
Chwala Ojcu i Synowi, i Duchowi Swietemu... Amen.
Psalm 139 i ochrona zycia
Slowa utkales mnie w lonie mej matki sa czesto cytowane w kontekscie nauczania Kosciola o nienaruszalnosci zycia ludzkiego od chwili poczecia. Bug zna i kocha kazde dziecko jeszcze zanim swiat je pozna. Jan Pawel II wielokrotnie odwolywal sie do tego psalmu w obronie zycia nienarodzonych.
Jak odmawiac Psalm 139
Psalm ten jest szczegolnie odpowiedni podczas adoracji, przed spowiedzia i jako modlitwa za nienarodzonych. W Liturgii Godzin pojawia sie w Laudesach sobotich.