Ojcze Nasz (Pater Noster) jest sercem modlitwy chrześcijańskiej. Jezus dał ją uczniom, gdy zapytali: Panie, naucz nas modlić się (Łk 11,1). Katechizm Kościoła Katolickiego nazywa ją streszczeniem całej Ewangelii (KKK 2761).
Bóg jako Ojciec
Samo pierwsze słowo jest rewolucją. Jezus objawia, że Bóg jest Ojcem — nie surowym sędzią, lecz Tatą (Abba). Modlimy się nasz, a nie mój — Ojcze Nasz jest modlitwą wspólnotową całego Kościoła.
Siedem próśb
- Niech się święci imię Twoje — prosimy, by Bóg był rozpoznawany i czczony przez wszystkich.
- Niech przyjdzie królestwo Twoje — pragniemy ostatecznego panowania Boga, które zaczyna się już teraz w sercach ludzi.
- Niech Twoja wola spełnia się — prośba o zgodę z Bożym planem, wzorowana na modlitwie Jezusa w Ogrójcu.
- Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj — prośba o codzienne potrzeby, ale też o Chleb eucharystyczny.
- Przebacz nam nasze winy — wyznanie potrzeby przebaczenia i gotowość do przebaczania innym.
- Nie wódź nas na pokuszenie — prośba o pomoc w walce duchowej, by nie ulegać złu.
- Ale nas zbaw ode złego — ostatnia i najszersza prośba: o wybawienie od szatana i wszelkiego zła.
Różnice w tłumaczeniu
W 2016 roku wprowadzono w Polsce nowe tłumaczenie: I nie wódź nas na pokuszenie zamiast wcześniejszego. Zmiana wynika z bliższego oddania greckiego peirasmos. Papież Franciszek popierał tę zmianę.
Doksologia
Wiele wspólnot chrześcijańskich dodaje: Bo Twoje jest królestwo, potęga i chwała na wieki. W Kościele katolickim wypowiada ją kapłan podczas Mszy Świętej.