Tradycja porannego ofiarowania
Poranne ofiarowanie dnia to praktyka zakorzeniona głęboko w tradycji apostolskiej. Już Apostoł Paweł wzywał: "Proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście dali ciała swoje na ofiarę żywą, świętą, Bogu przyjemną" (Rz 12,1). Ta "ofiara z życia" ma swoją koncentrowaną formę w porannym ofiarowaniu - rytualnym akcie, w którym cały dzień jest z góry poświęcony Bogu.
Ruch Apostolstwa Modlitwy (od XIX wieku) spopularyzował konkretną formę porannego ofiarowania, powiązaną z rozważaniem miesięcznej intencji Ojca Świętego. Miliony katolików na całym świecie każdego ranka odmawiają tę modlitwę.
Teologia ofiarowania dnia
Ofiarowanie dnia ma głębokie podstawy teologiczne. Chrzest czyni każdego wiernego uczestnikiem kapłaństwa powszechnego - Lud Boży ma moc składania duchowych ofiar miłych Bogu (1 P 2,5). Ta moc realizuje się właśnie w ofiarowaniu codzienności: pracy zawodowej, obowiązków domowych, modlitwy, relacji z innymi.
Gdy ofiarujemy dzień Bogu, nadajemy nowy wymiar wszystkim czynnościom. Kawa wypita w pośpiechu, korek na drodze, trudna rozmowa z współpracownikiem - wszystko to może stać się modlitwą, jeśli zostało z rana ofiarowane Bogu. To wielka teologia "zwykłości" życia chrześcijańskiego.
Formy modlitwy ofiarowania
Istnieje wiele form tej modlitwy:
Forma klasyczna Apostolstwa Modlitwy: "Boże, Ojcze nasz, ofiaruję Ci przez Niepokalane Serce Maryi, w zjednoczeniu z Ofiarą eucharystyczną, modlitwy, prace, radości i cierpienia tego dnia, na wynagrodzenie za grzechy, dla zbawienia wszystkich ludzi, w łączności ze wszystkimi intencjami Ojca Świętego..."
Forma prosta: "Panie, ofiaruję Ci ten dzień - moje myśli, słowa i czyny. Niech wszystko będzie ku Twojej chwale."
Można też tworzyć własną, spontaniczną modlitwę ofiarowania - ważna jest intencja serca, nie słowa formuły.
Owocność praktyki ofiarowania
Regularność porannego ofiarowania stopniowo zmienia perspektywę patrzenia na dzień. Zamiast pytać "Co mi dzisiaj da radość?" - pytamy "Jak mogę dzisiaj służyć Bogu i bliźnim?" Ta zmiana optyki jest rewolucyjna. Cierpienie przestaje być absurdalne - staje się możliwością daru. Praca przestaje być jedynie środkiem do zarobku - staje się współpracą z Bogiem Stwórcą.
Wiele zakonów i zgromadzeń konsekrowanych czyni z porannego ofiarowania centralny punkt duchowości. Siostry Matki Teresy z Kalkuty, misjonarki miłości, każdy dzień zaczynają właśnie od tego aktu ofiarowania całego siebie Chrystusowi.