O Salutaris Hostia – O Zbawcza Hostio

O Salutaris Hostia – O Zbawcza Hostio

O Salutaris Hostia to dwie ostatnie strofy hymnu Verbum supernum prodiens (Slowo wychodzace z wysoka), napisanego przez swietego Tomasza z Akwinu dla swieta Bozego Ciala (Corpus Christi) ustanowionego przez papieza Urbana IV w 1264 roku.

Tekst lacinski z przekladem

O salutaris Hostia, Quae caeli pandis ostium:
Bella premunt hostilia, Da robur, fer auxilium.
(O zbawcza Hostio, ktora otwierasz bramy nieba: Naciski nieprzyjacielskich walk – daj moc, nies pomoc.)

Uni trinoque Domino Sit sempiterna gloria,
Qui vitam sine termino Nobis donet in patria. Amen.
(Jednemu i trojemu Panu niech bedzie wieczna chwala, ktory da nam w ojczyznie nieba zycie bez konca. Amen.)

Uzycie w liturgii

O Salutaris Hostia jest spiewane podczas wystawienia Najswietszego Sakramentu do adoracji w kosciolach katolickich. Otwiera nabozenstw benedykcyjne. Po nim nastepuje spiew Tantum Ergo, a na zakonczenie blogoslawienstw monstrancja.

Teologia adoracji eucharystycznej

Slowa O salutaris Hostia zawieraja w sobie cala teologie Eucharystii: Hostia jest zbawcza – bo jest samym Chrystusem, Odkupicielem; otwiera bramy nieba – bo jest pokarmem na zycie wieczne (J 6,54); daje moc w walce ze zlem – bo jest Cialem Pana wzmacniajacym wierzacego.