Modlitwa zadoscuczynienia

Modlitwa zadoscuczynienia

Modlitwa zadoscuczynienia (wynagrodzenia) jest aktem milosci i skruchy, w ktorym wierzacy ofiaruje Bogu wynagrodzenie za grzechy – wlasne i cudze, przeszle i obecne. Wywodzi sie z duchowosci wynagradzajacej, gleboko zakorzenionej w tradycji Kosciola – szczegolnie w kulcie Najswietszego Serca Pana Jezusa i Niepokalanego Serca Maryi.

Akt wynagrodzenia Sercu Jezusowemu

O Najsodkszy Jezu, Ktorego milosc ku ludziom jest odwzajemniana przez tak wielka niewdziecznosc, oto my skupieni przed Twoim oltarzem, uwazamy za specjalny obowiazek wynagrodzyc Twemu Sercu zniewazanemu, zarowno za nasza wlasna niegosc i przewrotnosc, jak i za zimna obojetnosc tych, ktorzy bluznią Ci. Za tych wiec i za nas, ktorzy zbla dzili, pragniemy wynagrodzic Twojemu Najswietszemu Sercu. Amen.

Akt wynagrodzenia Sercu Maryi

Niepokalane Serce Maryi, ofiaruje Ci moje modlitwy, prace i cierpienia jako wynagrodzenie za zniewagi wyrzdzone Tobie przez grzeszny swiat. Przyjmij te ofiare i zanies ja Sercu Twojego Syna. Amen.

Teologia wynagrodzenia

Wynagrodzenie (lac. reparatio) jest odpowiedzia milosci na milosc odrzucona. Kosciol naucza (KKK 1459-1460), ze po przebaczeniu grzechu pozostaje doczesna kara za grzech, ktora mozemy odpokutowac. Modlitwa wynagradzajaca jest duchowym udzialem w dziele odkupienia.

Kiedy odmawiac

Modlitwa zadoscuczynienia jest szczegolnie wskazana w pierwsze piatki miesiaca, w pierwsze soboty (wynagrodzenie Niepokalanemu Sercu Maryi – zalecane przez Maryje w Fatimie), podczas adoracji eucharystycznej i po spowiedzi.