Modlitwa o pokój świętego Franciszka

Historia modlitwy - czy naprawdę Franciszka?

Modlitwa o pokój jest przypisywana świętemu Franciszkowi z Asyżu (1181-1226), ale historycznie jej autorstwo jest nieudowodnione. Najwcześniejsze znane źródło pochodzi z ok. 1912 roku - z małej broszury Stowarzyszenia Świętych Przyjaciół Serca w Paryżu. Atrybuowanie jej Franciszkowi nastąpiło później. Modlitwa jednak tak pięknie wyraża ducha franciszkańskiego, że to naturalne przypisanie.

Treść modlitwy jest głęboko ewangeliczna i odpowiada duchowości świętego Franciszka: radykalne miłosierdzie, pokój, prostota i bezinteresowne obdarowywanie.

Teologia modlitwy - paradoks

Centrum modlitwy jest paradoks ewangeliczny wyrażony w ostatnim strofie: "przez dawanie - otrzymujemy, przez przebaczanie - dostępujemy przebaczenia, przez umieranie - rodzijemy się do życia wiecznego." To logika Królestwa Bożego, która odwraca logikę świata.

Jezus powiedział: "Kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swoje życie z powodu Mnie i Ewangelii, zachowa je" (Mk 8,35). Modlitwa świętego Franciszka jest poetyckim rozwinięciem tej zasady w konkretnych codziennych sytuacjach.

Zastosowanie w codziennym życiu

Każda prośba modlitwy jest programem działania:

• "Tam gdzie nienawiść" - nie odwzajemniaj nienawiści, siej miłość
• "Tam gdzie zwatpienie" - bądź świadkiem wiary przez swoje życie
• "Tam gdzie smutek" - bądź obecny, towarzysz, nieś radość Ewangelii
• "Tam gdzie mrok" - nie przeklinaj ciemności, zapal świecę

Franciszek z Asyżu jako wzór

Niezależnie od autorstwa, duch modlitwy o pokój odzwierciedla ducha Biedaczyny z Asyżu. Franciszek (1181-1226) - syn bogatego kupca - wybrał radykalne ubóstwo, pokój i służbę ubogim. Spotkał się z sułtanem podczas krucjaty i głosił mu Chrystusa. Stygmaty (1224) - rany Chrystusa na jego ciele - były pieczęcią jego upodobnienia do Pana. Franciszek jest jednym z najbardziej ukochanych świętych Kościoła - jego duchowość jest żywa w Ruchu Franciszkańskim i wielu wspólnotach.