Początki misji polskich
Polska tradycja misyjna sięga XVII wieku. Jezuici polscy już w XVI-XVII wieku pracowali na Wschodzie - na Ukrainie, Białorusi i w krajach bałtyckich jako misjonarze chrześcijaństwa w środowiskach prawosławnych. Bł. Andrzej Bobola, jezuita, poniósł śmierć męczeńską na dzisiejszej Białorusi w 1657 roku.
W XVIII i XIX wieku polscy kapucyni, franciszkanie i jezuici wyruszali do Ameryki Łacińskiej, a z czasem do Afryki. Szczególnie aktywne były towarzystwa misyjne powstałe po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku.
Wielcy polscy misjonarze
Bł. Władysław Findysz (1907-1964) - kapłan diecezji przemyskiej, zamęczony przez komunistów, beatyfikowany w 2005 roku jako świadek wiary. Ks. Bronisław Markiewicz założył zgromadzenie michalitów, działające na misjach w Ameryce Południowej.
Ojciec Marian Żelazek (1918-2006), werbista, poświęcił 50 lat życia trędowatym w Indiach - kandydat na ołtarze. Siostra Bernarda Nowak ze Zgromadzenia Misjonarek Chrystusa Króla pracowała przez dziesięciolecia w Papui-Nowej Gwinei. Polscy werbiści, oblaci i misjonarze kombonianie obecni są dziś w kilkudziesięciu krajach.
Misyjne zgromadzenia zakonne w Polsce
Polska jest ojczyzną kilku ważnych zgromadzeń misyjnych. Werbiści (Stowarzyszenie Słowa Bożego) mają w Polsce silną prowincję, z centrum w Pieniężnie. Pallotynki, salezjanie, kombonianie - wszystkie te zgromadzenia prowadzą misje za granicą i formują przyszłych misjonarzy w Polsce.
- Werbiści - Afryka, Azja, Ameryka Łacińska
- Oblaci Maryi Niepokalanej - Kanada, Afryka, Indie
- Misjonarze Kombonianie - Sudan, Uganda, Egipt
- Pallotynki - Ruanda, Kamerun, Brazylia
Misje dziś - nowe wyzwania
Dziś polskie misje stają przed nowymi wyzwaniami. Liczba polskich misjonarzy za granicą wynosi ok. 2000 osób (kapłanów, zakonnic i świeckich wolontariuszy). Misje finansowane są przez Papieskie Dzieła Misyjne, Misereor i indywidualnych dobrodziejów. Nowym wymiarem misji jest pomoc humanitarna - w strefach konfliktów, w obozach uchodźców, w regionach klęsk żywiołowych.