Część II-a: Ekonomia Sakramentalna
Sekcja Pierwsza: Ekonomia Sakramentalna
Rozdział Pierwszy: Tajemnica Paschalna w Epoce Kościoła
Artykuł 2: Misteria Paschalna w Sakramentach Kościoła
I. Sakramenty Chrystusa
1114
Sakramenty nowego prawa ustanowione zostały przez Jezusa Chrystusa.
1115
Czyny i słowa Jezusa podczas ukrytego życia i służby publicznej były zbawcze, przewidując moc Jego tajemnicy paschalnej.
1116
Sakramenty są mocą wypływającą z Ciała Chrystusowego, działającą w Kościele przez Ducha Świętego.
II. Sakramenty Kościoła
1117
Kościół, prowadzony przez Ducha, stopniowo rozpoznał skarb otrzymany od Chrystusa i określił jego dyspensację.
1118
Sakramenty są „Kościoła” w podwójnym sensie: są „przez Kościół” i „dla Kościoła”.
1119
Kościół, poprzez sakramenty, działa jako „organicznie zorganizowana wspólnota kapłańska”.
1120
Kapłaństwo wyświęcone służy kapłaństwu chrzcielnemu, gwarantując działanie Chrystusa w sakramentach.
III. Sakramenty Wiary
1122
Misja chrztu jest zawarta w misji ewangelizacji, ponieważ sakrament jest przygotowany przez słowo Boga i wiarę.
1123
Celem sakramentów jest uświęcenie ludzi, budowanie Ciała Chrystusa i oddawanie czci Bogu.
1124
Wiara Kościoła wyprzedza wiarę wierzącego, który jest zapraszany do jej przestrzegania.
1125
Żaden obrzęd sakramentalny nie może być modyfikowany ani manipulowany z woli duchownego lub wspólnoty.
1126
Lex orandi jest jednym z podstawowych kryteriów dialogu, który dąży do przywrócenia jedności chrześcijan.
IV. Sakramenty Zbawienia
1127
Sakramenty dają łaskę, którą oznaczają, ponieważ w nich działa sam Chrystus.
1128
Sakramenty działają ex opere operato, czyli na mocy zbawczego dzieła Chrystusa.
1129
Sakramenty Nowego Przymierza są niezbędne do zbawienia. Duch Święty uzdrawia i przemienia tych, którzy go przyjmują.
V. Sakramenty Życia Wiecznego
1130
Kościół celebruje tajemnicę swego Pana, aż nadejdzie, kiedy Bóg będzie „wszystkim dla wszystkich”.
1131
Sakramenty są skutecznymi znakami łaski ustanowionymi przez Chrystusa i powierzonymi Kościołowi.
1132
Kościół sprawuje sakramenty jako wspólnota kapłańska zbudowana przez kapłaństwo chrzcielne i kapłaństwo wyświęconych duchownych.
1133
Duch Święty przygotowuje wiernych do sakramentów przez Słowo Boże i wiarę.
1134
Owoc życia sakramentalnego jest zarówno osobisty, jak i kościelny.
W Skrócie
1131
Sakramenty są skutecznymi znakami łaski ustanowionymi przez Chrystusa i powierzonymi Kościołowi.
1132
Kościół sprawuje sakramenty jako wspólnota kapłańska.
1133
Duch Święty przygotowuje wiernych do sakramentów.
1134
Owoc życia sakramentalnego jest zarówno osobisty, jak i kościelny.
Rozdział Drugi: Sakramentalna Celebracja Misteriów Paschalnych
1135
Katecheza liturgii polega na zrozumieniu ekonomii sakramentalnej. Rozważa to, co jest wspólne dla celebracji siedmiu sakramentów.
Część II-a: Ekonomia sakramentalna
Rozdział II: Sakramentalna celebracja Misterium Paschalnego
Artykuł 1: Celebracja liturgii Kościoła
I. Kto celebruje?
1136 Liturgia jest działaniem całego Chrystusa (Christus totus). Ci, którzy już teraz celebrują ją bez znaków, uczestniczą w niebiańskiej liturgii, gdzie jest pełna komunia i święto.
1137 Księga Objawienia św. Jana ujawnia nam: „Tron stał w niebie, z jednym siedzącym na tronie” (Ap 4,2). Pokazuje Baranka, „stojącego, jakby został ukrzyżowany” (Ap 5,6). Jest to jedyny arcykapłan prawdziwego sanktuarium.
1138 „Zgromadzeni w Chrystusie” to ci, którzy biorą udział w służbie chwały Boga i wypełnianiu Jego planu: moce niebieskie, całe stworzenie, słudzy Starego i Nowego Przymierza, Nowy Lud Boży, męczennicy, Matka Boża i wielki tłum z każdego narodu (Ap 7,9).
1139 Duch i Kościół umożliwiają nam uczestnictwo w niebieskiej liturgii poprzez sakramenty.
1140 Cała wspólnota, Ciało Chrystusa, celebruje liturgię. Nabożeństwa nie są funkcjami prywatnymi, ale są celebracjami Kościoła. Dotykają one poszczególnych członków Kościoła na różne sposoby.
1141 Zgromadzenie celebrujące jest wspólnotą ochrzczonych. Przez chrzest i namaszczenie Ducha Świętego są oni konsekrowani jako dom duchowy i święte kapłaństwo.
1142 Nie wszyscy pełnią tę samą funkcję. Niektórzy są powołani do szczególnej służby wspólnocie poprzez sakrament święceń.
1143 W Eucharystii najbardziej widoczna jest posługa biskupa, kapłanów i diakonów.
1144 W celu wspomagania pracy wspólnego kapłaństwa istnieją inne posługi, niekonsekrowane przez sakrament świętych.
1145 W celebracjach liturgicznych każdy powinien wykonywać tylko te części, które należą do jego urzędu.
II. Jak obchodzona jest liturgia?
1146 Święto sakramentalne jest utkane ze znaków i symboli. Ich znaczenie jest zakorzenione w dziele stworzenia, kulturze ludzkiej i wydarzeniach Starego Przymierza.
1147 Znaki świata ludzkiego są ważne. Człowiek wyraża i postrzega duchowe rzeczywistości poprzez fizyczne znaki i symbole.
1148 Bóg przemawia do człowieka poprzez widzialne stworzenie. Światło, wiatr, woda i ziemia mówią o Bogu.
1149 Te dostrzegalne rzeczywistości mogą stać się środkami wyrażania działania Boga.
1150 Wielkie religie świadczą o kosmicznym i symbolicznym znaczeniu rytuałów religijnych.
1151 Lud wybrany otrzymał od Boga znaki i symbole wyróżniające jego życie liturgiczne.
1152 Pan Jezus często używa znaków stworzenia, aby ujawnić tajemnice Królestwa Bożego.
1153 Sakramenty Kościoła oczyszczają i integrują całe bogactwo znaków i symboli.
1154 Święto sakramentalne jest spotkaniem dzieci Bożych z Ojcem, w Chrystusie i Duchu Świętym.
1155 Liturgia Słowa jest integralną częścią celebracji sakramentalnych.
1156 Tradycja muzyczna Kościoła jest skarbem nieocenionej wartości.
1157 Pieśń i muzyka pełnią swoją funkcję znaków, gdy są ściślej powiązane z działaniem liturgicznym.
1158 Harmonia znaków jest tym bardziej wyrazista, gdy wyraża się w bogactwie kulturowym Ludu Bożego.
1159 Święty obraz reprezentuje przede wszystkim Chrystusa.
1160 Ikonografia chrześcijańska wyraża obrazami to samo przesłanie Ewangelii.
1161 Wszystkie znaki w celebracjach liturgicznych są związane z Chrystusem.
1162 Piękno obrazów skłania do kontemplacji.
Część II-a Ekonomia sakramentalna
III. Kiedy odprawiana jest liturgia?
Okresy liturgiczne
1163 Kościół wierzy, że powinien celebrować dzieło Zbawcy w określone dni. Dzień Pański przypomina zmartwychwstanie Pana. Wielkanoc upamiętnia Mękę i Zmartwychwstanie. Cała tajemnica Chrystusa jest odkrywana w ciągu roku.
1164 Lud Boży od czasów Mojżesza obchodził święta, aby upamiętnić czyny Boga. W Kościele liturgia odprawiana w dni ustalone nosi ślad nowości tajemnicy Chrystusa.
1165 Kiedy Kościół sprawuje tajemnicę Chrystusa, modli się: „Dzisiaj!” To „dziś” Boga żyjącego jest „godziną” Paschy Jezusa, która sięga całej historii.
Dzień Pański
1166 Kościół celebruje tajemnicę paschalną co siódmy dzień, nazywany dniem Pańskim lub niedzielą. Niedziela upamiętnia Zmartwychwstanie Chrystusa, pierwszy dzień stworzenia i „ósmy dzień” nowego stworzenia.
1167 Niedziela jest najważniejszym dniem zgromadzenia liturgicznego. Wierni słuchają słowa Bożego i uczestniczą w Eucharystii, wzywając męki, zmartwychwstanie i chwałę Pana Jezusa.
Rok liturgiczny
1168 Rok liturgiczny zaczyna się od Triduum Paschalnego. Pascha chrześcijańska napełnia blaskiem cały rok. Historia oczekuje kulminacji w czasie Paschy Jezusa i wylania Ducha Świętego.
1169 Wielkanoc jest „uroczystością świąt”. Tajemnica Zmartwychwstania, w której Chrystus zmiażdżył śmierć, przenika nasze czasy, aż wszystko zostanie mu poddane.
1170 Sobór Nicejski w 325 roku ustalił, że Pascha chrześcijańska powinna być obchodzona w niedzielę po pierwszej pełni księżyca po równonocy wiosennej. Kościoły dążą do porozumienia w obchodzeniu Wielkanocy.
1171 Rok liturgiczny upamiętnia różne aspekty tajemnicy paschalnej. Cykl świąt otaczających wcielenie przekazuje pierwsze owoce tajemnicy paschalnej.
Sanktuarium w roku liturgicznym
1172 Kościół czci Najświętszą Maryję, Matkę Bożą, ze szczególną miłością. Jest nierozerwalnie związana z zbawczym dziełem swego Syna.
1173 Kościół przechowuje pomniki męczenników i innych świętych, głosząc tajemnicę paschalną w tych, którzy cierpieli i zostali uwielbieni z Chrystusem.
Liturgia Godzin
1174 Tajemnica Chrystusa przenika czas każdego dnia poprzez sprawowanie liturgii godzin. Wierni wezwani są do modlitwy nieustannej, uświęcając cały bieg dnia i nocy.
1175 Liturgia Godzin jest modlitwą całego Ludu Bożego. Chrystus kontynuuje swoje dzieło kapłańskie przez swój Kościół. Kapłani, zakonnicy i świeccy uczestniczą zgodnie z własnym miejscem w Kościele.
1176 Celebracja Liturgii Godzin wymaga zrozumienia liturgii i Biblii, zwłaszcza psalmów.
1177 Hymny i litanie Liturgii Godzin włączają modlitwę psalmów w epokę Kościoła. Czytanie ze Słowa Bożego i lectio divina są zakorzenione w celebracji liturgicznej.
1178 Liturgia Godzin nie wyklucza, ale uzupełnia nabożeństwa Ludu Bożego, zwłaszcza adorację i kult Najświętszego Sakramentu.