Początki zakonu na górze Karmel
Zakon Karmelitów ma swoje korzenie na górze Karmel w dzisiejszym Izraelu, gdzie od XII wieku osiedlali się krzyżowcy i pielgrzymi pragnący wieść życie pustelnicze na wzór proroka Eliasza. Około roku 1209 patriarcha jerozolimski Albert Avogadro napisał dla tej wspólnoty regułę, nakazującą ciągłą modlitwę, pracę i milczenie.
W połowie XIII wieku pustelnicy z Karmelu przenieśli się do Europy. Papież Innocenty IV zatwierdził złagodzoną Regułę w 1247 roku.
Reforma karmelitańska — Teresa z Ávila i Jan od Krzyża
Najważniejszy moment w historii zakonu nastąpił w XVI-wiecznej Hiszpanii. Święta Teresa z Ávila (1515–1582) podjęła radykalną reformę. W 1562 roku założyła pierwszy klasztor Karmelu Bosego w Ávila.
Reformę razem z Teresą przeprowadzał święty Jan od Krzyża (1542–1591), autor głębokiej poezji mistycznej: Droga na górę Karmel i Noc ciemna. Oboje opisali etapy życia mistycznego — oczyszczenie, oświecenie i zjednoczenie z Bogiem.
Duchowość karmelitańska
Karmelicka duchowość wyrożnia się kilkoma cechami:
- Modlitwa myślna i kontemplacja — serce karmelickich ćwiczeń duchowych
- Noc ciemna duszy — termin Jana od Krzyża opisujący bolesny proces oczyszczenia
- Szkaplerz karmelitański — jeden z najpowszechniejszych sakramentaliów katolickich
- Nabożeństwo do Maryi — karmelici są szczególnie oddani Matce Bożej, Ozdobie Karmelu
Wielkie postacie Karmelu Bosego
Karmel wydał inne wybitne postacie:
- Święta Teresa z Lisieux — Mała Droga, doctor Ecclesiae, patronka misji
- Błogosławiona Elżbieta od Trójcy Świętej — karmelitanka z Dijon, mistyczka
- Święta Edyta Stein — filozofka, karmelitanka i męczennica z Auschwitz
Karmelici w Polsce
Do Polski karmelici przybyli w XIV wieku. Karmelici bosi przybyli do Polski w XVII wieku i założyli klasztory w Krakowie, Warszawie i Lublinie. Szkaplerz karmelitański jest niezwykle popularny w polskim katolicyzmie ludowym. Uroczystość Matki Bożej z Góry Karmel (16 lipca) skupia tysiące wiernych w kościołach karmelitańskich w całym kraju.