Bierzmowanie (confirmatio) jest trzecim sakramentem inicjacji chrześcijańskiej — po chrzcie i Eucharystii. Dopełnia łaskę chrztu, umacniając wiarę i jednocząc ściślej z Kościołem. Znakiem sakramentu jest namaszczenie Krzyżmem na czole i nałożenie rąk przez biskupa.
Skutki bierzmowania
- Udzielenie Ducha Świętego w pełni i mocy (jak Apostołom w Zesłaniu Ducha)
- Głębsze zakorzenienie w Bożym synostwie
- Silniejsze zjednoczenie z Chrystusem
- Pomnożenie darów Ducha Świętego
- Niezatarty charakter — sakrament przyjmuje się raz w życiu
Siedem darów Ducha Świętego
- Mądrość — poznanie Boga i wartości wiecznych
- Rozum — głębsze rozumienie prawd wiary
- Rada — rozeznawanie dobra w konkretnych sytuacjach
- Męstwo — odwaga wyznawania wiary
- Wiedza — poznanie świata w świetle Boga
- Pobożność — synowska miłość do Boga
- Bojaźń Boża — cześć wobec Majestatu Bożego
Przygotowanie do bierzmowania
W Polsce przygotowanie trwa rok lub dwa. Obejmuje katechezę, udział w Mszach niedzielnych, rekolekcje, naukę modlitw i podstaw wiary, a często wolontariat. Kandydat wybiera sobie świadka bierzmowania — osobę wiary towarzyszącą mu w przygotowaniu.
Imię bierzmowania
W Polsce zachowany jest zwyczaj przyjmowania imienia świętego patrona bierzmowania — innego niż imię chrzcielne. To nie obowiązek prawny, lecz piękna tradycja: bierzmowany wybiera świętego na patrona dojrzałości duchowej.